Ο ζωγράφος και χαράκτης Γιώργος Ιωάννου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1926 και απεβίωσε το 2017. Δάσκαλοί του ήταν ο Κωστής Ηλιάδης και ο Θεόδωρος Δρόσος. Σπούδασε στο Παρίσι στην Académie Julian, στα εργαστήρια των Caude Schurr και Édouard Georges Mac-Avoy.
Ταξίδεψε σε μεγάλα ευρωπαϊκά κέντρα με καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα, Γαλλία, Βέλγιο, Αγγλία, Ολλανδία, Ιταλία.
Το έργο του, αρχικά με ιμπρεσιονιστικά στοιχεία, κινείται στην ώριμη φάση του στον χώρο της ποπ αρτ και των κόμικς με εμφανή μια κριτική παραστατικότητα. Θεωρείται βασικός εκπρόσωπος και πρωτοπόρος της ποπ αρτ στην Ελλάδα. Θέματά του το τοπίο, η νεκρή φύση, τα εσωτερικά, αλλά και η ανθρώπινη μορφή. Με ένα χαρακτηριστικό προσωπικό ιδίωμα, σχεδιαστική οξύτητα, πλακάτα χρώματα, κινηματογραφική ροή δίνει έμφαση στη σάτιρα της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας, δημιουργώντας συνθέσεις με σουρεαλιστική ατμόσφαιρα και συμβολικούς υπαινιγμούς.
Ασχολήθηκε επίσης με τη χαρακτική (Λεύκωμα 1940-1974 με εκατό μονοτυπίες εμπνευσμένες από τον ελληνοϊταλικό πόλεμο, την Κατοχή, την Αντίσταση, τον Εμφύλιο και τη Δικτατορία). Δημοσίευσε θεωρητικά κείμενα για την τέχνη στον ημερήσιο και περιοδικό αθηναϊκό τύπο.
Το 2012 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το σύνολο του καλλιτεχνικού του έργου.
Πραγματοποίησε ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Μουσείο Καλών Τεχνών της Οστάνδης-1968, πανευρωπαϊκό βραβείο, γκαλερί Isy Brachot στις Βρυξέλες-1971, 1973 (υπήρξε μόνιμος συνεργάτης της), γκαλερί Pagani στο Μιλάνο-1972, κ.α. Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις (Πανελλήνιες-1965, 1967, 1969, 1971, 1973, 1975, Μπιενάλε Βενετίας-1970, Ευρωπάλια, Βρυξέλλες-1982).
Έργα του υπάρχουν σε μουσεία, πινακοθήκες, οργανισμούς και ιδιωτικές συλλογές σε Ελλάδα, Βέλγιο, Ιταλία, Γαλλία, Αγγλία, Αμερική, Καναδά κ.α.