Γεννήθηκε στο Sao Paulo της Βραζιλίας το 1917. Εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα το 1925, όπου έμεινε μέχρι το 1945, για να επιστρέψει, μετά από σταδιοδρομία στην Ευρώπη και την Αμερική, το 2000 έως τον θάνατό του το 2007.
Το 1932 αρχίζει να εργάζεται σε επιπλοποιείο και παράλληλα σπουδάζει σχέδιο επίπλων για δυο χρόνια στη Βιοτεχνική Νυχτερινή Σχολή, όπου η καθηγήτρια ζωγραφικής του Τζένη Μανούση τον ενθαρρύνει να ασχοληθεί με τη γλυπτική και ζωγραφική. Αμέσως μετά εργάστηκε στον Βαράγκη -ως επιπλοποιός- και το 1940 στον ζωγράφο Ν. Νικολάου.
Έκανε ελεύθερες σπουδές ζωγραφικής, αλλά διδάχθηκε την τεχνική της ξυλογραφίας κοντά στον Τ. Κάνθο. Το 1945 με υποτροφία της Γαλλικής κυβέρνησης φοίτησε για τρεις μήνες στην École des Arts Decoratifs με καθηγητές τους Marcel Gimond και A.-Au. Janniot. Από το 1947 μέχρι το 1953 εργάστηκε σαν μακετίστας στον αρχιτέκτονα Le Corbusier, παράλληλα εκθέτει στο παρισινό Salon d’Automne, όπου γίνεται μέλος του και το 1982 πρόεδρός του. Στο Παρίσι ήρθε σε επαφή με τις σύγχρονες καλλιτεχνικές τάσεις και στράφηκε στη χρήση του μετάλλου και την τεχνική του οξυγονοκολλημένου ορείχαλκου. Το έργο του πολύπλευρο, ζωγραφικό, γλυπτικό, χαρακτικό, σκηνογραφικό, ενδυματολογικό (για θέατρο και Όπερα), παρουσιάστηκε σε 80 ατομικές (σε Ελλάδα, Γαλλία, Ελβετία, Βέλγιο, Γερμανία, Βραζιλία) και 150 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Συμμετείχε στις Μπιενάλε Αμβέρσας (1953), Ολλανδίας (1956), Ζωγραφικής και Γλυπτικής Νέων Καλλιτεχνών (Παρίσι 1957), Χαρακτικής (Λουμπλιάνα 1963), Βενετίας (1966), Γλυπτικής (Ιταλίας 1975), Τριενάλε Γλυπτικής Γαλλίας (Παρίσι 1978 και 1995) και στα Παναθήναια Γλυπτικής (Αθήνα 1965). Του απονεμήθηκαν εκ μέρους του γαλλικού κράτους η διάκριση της Λεγεώνας της Τιμής, ο τίτλος του Commandeur για την Τάξη των Γραμμάτων και ο τίτλος του Officier των Γραμμάτων και των Τεχνών. Το 1988 τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο γλυπτικής Antoine Pevsner. Ίδρυσε το κοινωφελές «Ίδρυμα Κ. Ανδρέου» με σκοπό τη διάδοση του έργου του και τη βράβευση νέων καλλιτεχνών.