Η ζωγράφος, χαράκτρια και γλύπτρια Ιωάννα Σπητέρη-Βεροπούλου γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1920 και πέθανε στην Αθήνα το 2000.
Μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα φοίτησης στη Νομική Σχολή Αθηνών σπούδασε γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, στο εργαστήριο του Μ. Τόμπρου.
Υπήρξε σύζυγος του τεχνοκρίτη και Ιστορικού της Τέχνης, Τώνη Π. Σπητέρη.
Το 1949 έγινε μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας Στάθμη.
Έζησε με τον σύζυγό της στη Βενετία (1958-1963) και στο Παρίσι (1963-1975) και επέστρεψε στην Αθήνα στα τέλη της δεκαετίας του 1970.
Από μια ρεαλιστική φάση με ανθρωποκεντρικές αναφορές οδηγήθηκε στον αφηρημένο εξπρεσιονισμό και στα τέλη της δεκαετίας του 1950 σε απλοποίηση και σχηματοποίηση των μορφών, για να καταλήξει στη δεκαετία του 1960 σε καθαρά γεωμετρικά σχήματα με βασικό εικαστικό μέσο το μέταλλο. Η σχέση των κατασκευών με τον χώρο θα την προβληματίσει ιδιαίτερα στην τελευταία φάση της δημιουργίας της, κατά την οποία ο διάλογος αρχιτεκτονικής-γλυπτικής επενδύεται με τη χρήση νέων υλικών (χάλυβα, ξύλου, πλέξιγκλας). Σημαντικά τα γλυπτά της, συναρμογές σπονδυλωτών μονάδων (moduli) καθώς και τα ζωγραφικά αφαιρετικά ιδεογραμματικά.
Παρουσίασε το έργο της σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται οι εκθέσεις της ομάδας Στάθμη της περιόδου 1950-1952, παρισινά Σαλόν, εκθέσεις στο Μόντρεαλ, το Μιλάνο, τη Ν. Υόρκη κ.α. Συμμετείχε στις Μπιενάλε Γλυπτικής της Καράρα 1962-β΄ βραβείο και Σάο Πάολο 1963-β΄ βραβείο.
Αναδρομική έκθεση οργάνωσε το Τελλόγλειο Ίδρυμα («Ιωάννα-Giovanna-Jeanne Spiteris/Σπητέρη», 10 Μαρτίου – 12 Ιουλίου 2023), η οποία αμέσως μετά μεταφέρθηκε στην Τεργέστη (Μουσείο Carlo Schmidl – Palazzo Gopcevich).
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Συμποσίου για την Τέχνη που έγινε στη Θεσσαλονίκη το 1984, το ζεύγος Σπητέρη χάρισε στο Τελλόγλειο όλο το αρχείο του Τώνη Σπητέρη, τη βιβλιοθήκη του αλλά και τη συλλογή τους από έργα τέχνης, καθώς και ολόκληρο το ζωγραφικό και γλυπτικό έργο της Ιωάννας Σπητέρη.