Ο Πάνος Βαλσαμάκης γεννήθηκε στο Αϊβαλί (Κυδωνίες) της Μ. Ασίας το 1900. Με την οικογένειά του εγκαταστάθηκε το 1922 στην Αθήνα, όπου και πέθανε το 1986, αφήνοντας πίσω του μια αξιοσημείωτη καλλιτεχνική παρακαταθήκη, καθώς θεωρείται θεμελιωτής της σύγχρονης έντεχνης ελληνικής κεραμικής.
Σπούδασε ζωγραφική στην École des Beaux-Arts στη Μασσαλία και κεραμική στη σχολή Saint-Jean du Desert μεταξύ 1923-1930, αποκτώντας βαθιά γνώση και εξειδίκευση στην τέχνη της κεραμικής. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα διηύθυνε το Καλλιτεχνικό Εργαστήριο «Κεραμεικός» από το 1930 ως το 1942, χρονιά επίταξής του από τα γερμανικά στρατεύματα και διακοπής της λειτουργίας του. Από το 1942-1957 διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του εργοστασίου κεραμικής ΑΚΕΛ Α.Ε. στο Λαύριο, ιδιοκτησίας της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, ενώ μετά το 1957 εργάστηκε αποκλειστικά στο ιδιωτικό του εργαστήρι στο Μαρούσι.
Τα ενδιαφέροντά του εκτείνονταν και σε άλλες περιοχές, όπως η αρθρογραφία, η συγγραφή και η εικονογράφηση βιβλίων, όπως τα Παραμύθια της Αγάπης της Αλίκης Τέλλογλου (1980).
Παρουσίασε το έργο του σε ατομικές και σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Βέλγιο, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Τσεχία, Καναδάς, Ιαπωνία), σε Πανελλήνιες, Διεθνείς Εκθέσεις Κεραμικής κ.α. Η Εθνική Πινακοθήκη διοργάνωσε το 1982 αναδρομική έκθεση των έργων του.
Τιμήθηκε με ειδικά βραβεία: χρυσό στην Exposition Nationale du Travail των Βρυξελλών (1930), αργυρό στη Exposition Internationale des Arts et des Techniques του Παρισιού (1937), χάλκινο της Α’ Πανελληνίου Εκθέσεως στην Αθήνα (1938), χρυσό Σταυρό τάγματος Γεωργίου Ά’ για το καλλιτεχνικό του έργο (1965).