Ο γλύπτη Μιχάλης Τόμπρος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1889 και απεβίωσε στην ίδια πόλη το 1974.
Καταγόταν από οικογένεια μαρμαρογλυπτών της Άνδρου. Σπούδασε στο Σχολείον των Τεχνών με καθηγητές τους Γ. Βρούτο και Λ. Σώχο από το 1903 ως το 1909. Το 1914 συνέχισε τις σπουδές του στην Académie Julian (εργαστήρια L. H. Bouchard, P. M. Landowski) του Παρισιού ως υπότροφος του Ιδρύματος Αβέρωφ.
Το 1919 διορίστηκε καθηγητής στην έδρα της πλαστικής της Σχολής Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Τα επόμενα χρόνια έκανε συχνά ταξίδια στο Παρίσι για την ολοκλήρωση παραγγελιών και από το 1925 ως το 1928 έμεινε εκεί.
Εξέδωσε το περιοδικό «20ός αιώνας» (1933-1934).
Το 1938 ανέλαβε καθηγητής στο Β’ εργαστήριο γλυπτικής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών ως το 1960. Το 1968 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και διετέλεσε πρόεδρός της το 1970.
Χαρακτηριστικό της γλυπτικής του αποτελεί ο δυϊσμός που διαφοροποιεί τα έργα των δημοσίων παραγγελιών (μακέτα για το άγαλμα του ποιητή Rupert Brooke στη Σκύρο) από εκείνα των ιδιωτικών. Το άγαλμα του Rupert Brooke, που τοποθετήθηκε στον τάφο του φιλέλληνα ποιητή στην Σκύρο, αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα της πρώτης κατηγορίας. Η εφαρμογή των αρχών του Νεοκλασικισμού, του Ρομαντισμού και του Συμβολισμού τη φέρνει σε αντιδιαστολή με το μοντερνισμό της ελεύθερης δημιουργίας του.
Το έργο του παρουσιάστηκε σε ατομικές εκθέσεις («Γκαλερί Στρατηγοπούλου» 1924, Ελληνοαμερικανική Ένωση, 1972 κ.ά.) και σε πολυάριθμες ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό («Καλλιτεχνική Εταιρεία» 1908, Biennale Βενετίας 1934, 1938, 1956, Παρίσι, Κάιρο, Βελιγράδι, Σάο Πάουλο, Γενεύη κ.ά.).