Ο ζωγράφος Γεώργιος Ιακωβίδης γεννήθηκε στα Χύδηρα Λέσβου το 1853 και απεβιωσε στην Αθήνα το 1932.
Από το 1870 φοίτησε στο Σχολείον των Τεχνών με καθηγητές στη ζωγραφική τον Νικηφόρο Λύτρα και Βικέντιο Λάντσα και στη γλυπτική τον Λεωνίδα Δρόση. Συνέχισε τις σπουδές με υποτροφία στην Ακαδημία του Μονάχου (1877-1883) κοντά στους L. von Löfftz, W. von Lindenschmidt και G. von Max, παίρνοντας πα-ράλληλα μέρος σε πολλές εκθέσεις. Επέστρεψε στην Ελλάδα οριστικά το 1900. Κατέχοντας καίριες θέσεις στην Εθνική Πινακοθήκη (έφορος) και στο Σχολείο των Καλών Τεχνών (καθηγητής και διευθυντής) επηρέασε πολλούς νέους καλλιτέχνες. Το 1926 εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Πιστός στον γερμανικό ακαδημαϊκό νατουραλισμό της Σχολής του Μονάχου απέδωσε προσωπογραφίες, ηθογραφίες, παιδικές σκηνές, με ακρίβεια χρώματος και σχεδίου, δημιουργώντας έργα που ανταποκρίνονταν στον ορίζοντα προσδοκίας της ανερχόμενης αστικής τάξης της εποχής. Υιοθετώντας και το πνεύμα των ζωγράφων Biedermeier, αποτύπωσε την παιδικότητα σύμφωνα με τους κοινωνικούς και ιδεολογικούς όρους της εποχής. Στις τοπιογραφίες και στις ανθρώπινες μορφές μέσα στη φύση εισήγαγε το ατμοσφαιρικό φως, εγκαταλείποντας τις τεχνητές συνθήκες του εργαστηρίου υπό την επίδραση των υπαιθριστικών αρχών του γερμανικού ιμπρεσιονισμού.
Έλαβε πολλές διακρίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό• χρυσά Μετάλλια σε Αθήνα 1888, Βερολίνο, Μόναχο, 1893, Παρίσι 1900, Ιδιαίτερο βραβείο των Παρισίων 1889, Βραβείο τιμής Βρέμη 1890, Οικονόμειο βραβείο Τεργέστη 1895, Βραβείο Βαρκελώνης 1898, Χρυσούς Σταυρός των Ιπποτών, Αριστείον των Γραμμάτων και Τεχνών.
Εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών (1926).
Η Εθνική Πινακοθήκη πραγματοποίησε μεγάλη αναδρομική έκθεση το 2005.