Ο ζωγράφος Κωνσταντίνος Μαλέας γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1879 και απεβίωσε στην Αθήνα το 1928.
Αποφοίτησε από τη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Ξεκίνησε με σπουδές αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο της Κωνσταντινούπολης. Από το 1901 μέχρι το 1908 έζησε στο Παρίσι και φοίτησε στην École des Arts Décoratifs και στο εργαστήριο του H. Martin, απ’ τον οποίο επηρεάστηκε ως προς το νεοϊμπρεσιονιστικό και συμβολιστικό λεξιλόγιο του. Σημαντικό σταθμό στη ζωγραφική και προσωπική του πορεία αποτέλεσαν τα πολυάριθμα ταξίδια του στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και σε χώρες της Ανατολής.
Ιδιαίτερη στιγμή στάθηκε η συμμετοχή του στην ίδρυση της ομάδας Τέχνη, που αντιτάχθηκε στην επίσημη, ακαδημαϊκή τέχνη.
Στη θεματική του κυριαρχεί η τοπιογραφία, κυρίως μέσα από επιρροές του νεοϊμπρεσιονισμού και του φωβισμού (Van Gogh, Gauguin, Matisse) με χαρακτηριστικά τα έντονα χρώματα και την επιπεδότητα στην απεικόνιση.
Παρουσίασε το έργο του σε δέκα τρεις ατομικές αλλά και σε ομαδικές εκθέσεις (ομάδα Τέχνη 1917, 1919, Salon d’ Automne 1920 κ.ά.). Αναδρομικές εκθέσεις του έργου του πραγματοποιήθηκαν στο Ζάππειο το 1929 και στην Εθνική Πινακοθήκη το 1980.