Ο ζωγράφος Σπύρος Παπαλουκάς γεννήθηκε στη Δεσφίνα Φωκίδος το 1892 και απεβίωσε στην Αθήνα το 1957.
Στο διάστημα 1900-1906 έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον γαμπρό του, Νικόλαο Παπακωνσταντίνου. Φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1909-1916) και βραβεύθηκε επτά φορές κατά τη διάρκεια των σπουδών του. Ακολούθησαν σπουδές στις ακαδημίες Grande Chaumière και École Julian του Παρισιού (1917-1922).
Υπήρξε πολεμικός ζωγράφος στη Μικρασιατική εκστρατεία το 1922, κατά τη διάρκεια της οποίας οργανώθηκε μεγάλη έκθεση έργων του στο Ζάππειο Μέγαρο, με διθυραμβικές κριτικές. Το 1923-1924 ταξιδεύει με τον φίλο του Στρατή Δούκα στο Άγιον Όρος, όπου μελετά το αγιορείτικο τοπίο και τη Βυζαντινή Τέχνη• ακολουθεί η πρώτη του ατομική έκθεση στη Θεσσαλονίκη 1924 με τα συγκεκριμένα έργα. Συμμετείχε σε όλες τις εκθέσεις της Ομάδας «Τέχνη» (1930 κ.ε.), σε Πανελλήνιες Καλλιτεχνικές Εκθέσεις 1938, 1948-αργυρό μετάλλιο, ), στην πρώτη έκθεση του ελληνικού κράτους στην Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου το 1947 (βράβευση έργου του), σε εκθέσεις που διοργανώνει το ελληνικό κράτος στο εξωτερικό (1951-1956) κ.ά.
Ασχολήθηκε με την σκηνογραφία θεατρικών παραστάσεων, αγιογράφησε, μεταξύ άλλων, τoν Ιερό Ναό Ευαγγελίστριας Άμφισσας (1927-1932) και συμμετείχε στην έκδοση του περιοδικού «Τρίτο Μάτι» (1935-1937).
Διετέλεσε το 1940 καλλιτεχνικός σύμβουλος στην Πολεοδομική Υπηρεσία και στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων και διευθυντής της Δημοτικής Πινακοθήκης.
Δίδαξε ελεύθερο σχέδιο στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου (1943-1951), ενώ το 1956 εκλέχτηκε καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.