Ο ζωγράφος Γεώργιος Ροϊλός γεννήθηκε στην Στεμνίτσα Αρκαδίας το 1867 και απεβίωσε στην Αθήνα το 1928.
Μαθήτευσε αρχικά στο Σχολείο των Τεχνών κοντά στους Ν. Λύτρα (ζωγραφική) και Α. Ροβέρτο (χαρακτική) (1880-1887). Συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Μονάχου στο εργαστήριο του Ν. Γύζη (1888). Φοίτησε έπειτα στην Académie Julian στο Παρίσι κοντά στους J.P. Laurence και B. Constant (1889-1894).
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα διορίστηκε καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών (1894), όπου δίδαξε αγαλματογραφία αντικαθιστώντας τον Σ. Προσαλέντη (1895-1903). Στο πόλεμο του 1897 επιστρατεύτηκε και απεικόνισε στα έργα του την ένοπλη σύρραξη. Το ίδιο συνέβη και στους Βαλκανικούς πολέμους. Η παρουσία του στο μέτωπο του πρόσφερε την ευκαιρία της ειδησεογραφικής απεικόνισης πολεμικών σκηνών. Έτσι, ο Ροϊλός αναδείχθηκε σε «πολεμικό ζωγράφο». Την περίοδο 1904-1908 έζησε στο Λονδίνο και στο Λίβερπουλ. Κατόπιν επέστρεψε στην Αθήνα και δίδαξε εκ νέου στη Σχολή Καλών Τεχνών (1910-1927), όπου μαθητής του υπήρξε ο G. de Chirico. Στη θεματογραφία του περιλαμβάνει προσωπογραφίες, θαλασσογραφίες και τοπιογραφίες, καθώς επίσης και ηθογραφικές και πολεμικές σκηνές που ακολουθούν τις μεταϊμπρεσιονιστικές αντιλήψεις. Χαρακτικά και γελοιογραφίες του δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά και εφη-μερίδες.
Το έργο του παρουσιάστηκε και σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, όπως τα Ολύμπια στην Αθήνα (1888), τη Διεθνή έκθεση του Παρισιού (1889) κ.α.