Ο ζωγράφος Βικέντιος Μποκατσιάμπης γεννήθηκε στον Ποταμός Κέρκυρας το 1856 και πεβίωσε στην Αθήνα το 1932.
Άρχισε τις σπουδές του στην Καλλιτεχνική Ακαδημία της Μασσαλίας και τις συνέχισε στη Φλωρεντία και στην Accademia di San Luca της Ρώμης. Το 1895 επέστρεψε στην Κέρκυρα και, μαζί με τους Α. Γιαλλινά και Σ. Πλατσαίο, ίδρυσαν την Καλλιτεχνική Σχολή.
Το 1900 διαδέχτηκε τον Β. Λάντσα ως καθηγητής της Κοσμητογραφίας στο Σχολείο των Καλών Τεχνών, όπου δίδαξε μέχρι το 1928. Παράλληλα, δίδαξε και στη Σχολή των Φιλοτέχνων.
Από το 1906 ως το 1924 διοργάνωνε κάθε φθινόπωρο στο εργαστήριο του εκθέσεις έργων του. Συμμετείχε επίσης σε ομαδικές, όπως στα Ολύμπια (1888), στην Exposition Internationale Universelle (Παρίσι 1900), στη Διεθνή Έκθεση Αθηνών (1903) κ.ά.
Το ενδιαφέρον του επικεντρώθηκε στην απεικόνιση της φύσης και κυρίως του κερκυραϊκού τοπίου, αλλά παράλληλα τον απασχόλησε και η προσωπογραφία, στην οποία διαπιστώνεται η σχεδιαστική άνεση και η έμφαση στην απόδοση των τοπικών ενδυμασιών. Στις συνθέσεις του κατά κανόνα ισορροπούν ρεαλιστικά και ιδεαλιστικά στοιχεία, ενώ η επιλογή ήπιων τόνων στις ακουαρέλες του κυρίως συμβάλλει στη δημιουργία μιας λυρικής ατμόσφαιρας.