Η γλύπτρια Γαβριέλλα Σίμωσι γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1926 και απεβίωσε στο Παρίσι το 1999.
Φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Μ. Τόμπρο. Συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι, στη École des Arts Décoratifs και στην Ακαδημία Grande Chaumière κοντά στον Ossip Zadkin (1955-1957).
Το 1954 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Παρίσι με τον σύζυγό της, τον ζωγράφο Γιάννη Γαΐτη.
Διακρίθηκε στη Ραβέννα το 1972 με το βραβείο Morgan’s Paint Premio και το 1992 απέκτησε τον τίτλο του «Ιππότη των Τεχνών και των Γραμμάτων» από τη Γαλλική κυβέρνηση.
Παρουσίασε τα έργο της σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Πανελλήνιες, Μπιενάλε, Foire Internationale, κ.α.), ενώ μετά τον θάνατό της οργανώθηκε αναδρομική παρουσίαση του έργου της στο Couvert des Cordeliers του Παρισιού. Έργα της παρουσιάστηκαν στο Τελλόγλειο Ίδρυμα στο πλαίσιο της έκθεσης «Η Βούλα Μασούρα και ο κόσμος της» το 2015-2016.
Κινήθηκε ανάμεσα στην αφαίρεση και τον ονειρικό σουρεαλισμό, με μια θεματολογία συμβολικών υπαινιγμών και αινιγματικών συνδηλώσεων. Κυρίαρχη θεματική στο έργο της συνιστά η ανθρώπινη μορφή (κυρίως γυναικείες μορφές, συχνά φιμωμένες, σε απομόνωση ή σιωπή, επιχειρώντας να δώσει την εσωτερική-βαθιά διάσταση της γυναικείας υποκειμενικότητας σε συγκείμενα εγκλωβισμού) αλλά δουλεύει, επίσης, μορφές ζώων και υβριδικών φανταστικών πλασμάτων.