Ο ζωγράφος Γιάννης Μιγάδης γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1926 και απεβίωσε στην Αθήνα το 2017.
Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών κοντά στον Κ. Παρθένη (1945-1951) και, με υποτροφία του κληροδοτήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, σκηνογραφία και ενδυματολογία στην École des Arts Décoratifs του Παρισιού κοντά στους F. Labisse και J. Noël.
Τα θέματά του προέρχονται από την καθημερινότητα του ανθρώπου. Τα πιο χαρακτηριστικά έργα του είναι προσωπογραφίες, εμπνευσμένες από παλιές φωτογραφίες και τοπία με ανθρώπους κοντά στη θάλασσα. Η ποιητική του διάθεση τονίζεται και από την ήπιων τόνων χρωματική του κλίμακα.
Παράλληλα εργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος στο Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Ελεύθερο Θέατρο και τον ελληνικό και ξένο κινηματογράφο. Εικονογράφησε βιβλία, περιοδικά και ημερολόγια και δημοσίευσε άρθρα σε λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά περιοδικά.
Από το 1953 έως το 2008 το έργο του παρουσιάστηκε σε ατομικές εκθέσεις («Πολύπλανο», 1980, «Αίθουσα Τέχνης Αθηνών», 1985) όπως και σε ομαδικές στην Ελλάδα (Πανελλήνιες 1952, 1960, 1967, 1975, 1987, Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία «Τέχνη» 1968, Εθνική Πινακοθήκη, 1993-1994 και 1998) και το εξωτερικό (Σικάγο 1974, Παρίσι 1978, Βασιλεία 1979).
Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, στο Μουσείο Βορρέ, σε Τράπεζες και Υπουργεία, καθώς και σε άλλες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το 1998 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την καλλιτεχνική του προσφορά, ενώ το 2007 τιμήθηκε με το «Βραβείο Νίκος Καζαντζάκης» από τον Δήμο Ηρακλείου.