Ο ζωγράφος, σκιτσογράφος, εικονογράφος και σκηνογράφος Μίνως Αργυράκης γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1920 και απεβίωσε το 1998.
Εγκαταστάθηκε ως πρόσφυγες με την οικογένειά του στην Αθήνα το 1922. Σπούδασε στο Κολλέγιο Αθηνών με υποτροφία του Στέφανου Δέλτα (1930-1937) και για ένα χρόνο στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή Αθηνών (1938). Το 1942 κατατάχθηκε στην ΕΠΟΝ, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, με τους αντάρτες περιήλθε τα βουνά της Ευρυτανίας και για τέσσερις μήνες το 1944 κρατήθηκε αιχμάλωτος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της El Daba. Μετά από δύο αποτυχημένες εξετάσεις στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1943 και 1946), έλαβε μαθήματα ζωγραφικής από τον στενό του φίλο Γιάννη Τσαρούχη. Στη συντροφιά του ανήκαν οι Γιάννης Μόραλης, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Μάνος Χατζιδάκις και Νίκος Γκάτσος.
Από το 1943 εργάστηκε ως γελοιογράφος και εικονογράφος σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Ελευθερία, Η Αυγή, London Magazine, Combat, Punch, Who is who in graphic arts, Lettres nouvelles κ.α.). Το ύφος των σχεδίων του παραπέμπει στη λαϊκή και naif τέχνη με στοιχεία σάτιρας και σαρκασμού. Παράλληλα, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια για θέατρο και τηλεόραση και εικονογράφησε βιβλία (Ν. Καζαντζάκης, Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης, Γ. Θεοτοκάς, Βραδυάζει, 1971 κ.α.). Συνέγραψε επίσης και εικονογράφησε δικά του κείμενα (το λεύκωμα «Οδός Ονείρων» 1957 –το οποίο ενέπνευσε την ομώνυμη μουσική παράσταση του Μ. Χατζιδάκι το 1962, «Η Πολιτεία έπλεε εις την Mελανόλευκον» 1962, «Ο γύρος του κόσμου» 1965, «Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα», 1984).
Μαζί με την σύντροφό του Amy Mims, τον Γ. Τσαρούχη και τον Ε. Σπαθάρη ίδρυσαν το 1964 το πρωτοποριακό θέατρο «Κιβωτός της Άμυ» στην Πλάκα, το οποίο έκλεισε η δικτατορία, οπότε και έφυγε στην Ευρώπη. Το 1974 επέστρεψε στην Ελλάδα, ενώ το 1975 εικονογράφησε έναν αγγλικό ταξιδιωτικό οδηγό για την Ελλάδα (Fodor’s Greece 1975). Το 1981 συνεργάστηκε με τον Χατζιδάκι, δημιουργώντας σκηνικά και κοστούμια για την παράσταση της Πορνογραφίας.
Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη (1963), μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος και των καλλιτεχνικών συλλόγων «Ομάδα Τέχνης α΄» (1960) και «Αρμός» (1949-1953).
Παρουσίασε το έργο του σε πολλές ατομικές (Αθήνα, Παρίσι, Λονδίνο, Κοπεγχάγη) και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (π.χ. Πανελλήνιες 1948, 1952, Biennale Internazionale dell’Umorismo nell’Arte-Tolentino 1963, Διεθνές Φεστιβάλ Νεότητας-Μόσχα 1957).
Έργα του βρίσκονται στο Μουσείο Μπενάκη-Πινακοθήκη Ν. Χατζηκυριάκου-Γκίκα, στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου, στη Δημοτική Πινακοθήκη Ηρακλείου και σε ιδιωτικές συλλογές.