Η ζωγράφος Πόπη Ρηγοπούλου γεννήθηκε το 1910 στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε το 1992.
Σπούδασε οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στην Ανώτατη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών και μουσική και δραματική τέχνη στο Ωδείο Αθηνών.
Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με την ζωγραφική, κοντά στην Φρόσω Κωνσταντινίδη και τον Περικλή Βυζάντιο. Στο πλαίσιο πολλών ταξιδιών της, επισκέφτηκε πολλά μουσεία και πινακοθήκες στην Ευρώπη, την Αίγυπτο και την Αμερική.
Το 1927 συμμετέχει στο χορό της τραγωδίας «Προμηθεύς Δεσμώτης» στις Δελφικές εορτές του ζεύγους Σικελιανού.
Δίδαξε υποκριτική στο Μουσικό Λύκειο Αθηνών. Από το 1941 εργάστηκε στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας, του οποίου διετέλεσε διευθυντής προγράμματος (1954-1970) και αντιπρόσωπος σε διεθνή συνέδρια. Υπήρξε επίσης πρόεδρος της Επιτροπής Μέσων Μαζικής Ενημερώσεως, αντιπρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ελληνίδων, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας.
Έγραψε άρθρα για τα γράμματα και τις τέχνες, τα οποία δημοσιεύθηκαν και στον διεθνή τύπο.
Τιμήθηκε με το μετάλλιο τιμής του Δήμου Αθηναίων και ανακηρύχθηκε Επίτιμος Δημότης της Νέας Ορλεάνης.
Πραγματοποίησε ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα (Γκαλερί «Ζυγός» 1981, Γκαλερί «Δημόκριτος» 1985). Συμμετείχε σε εκθέσεις στο Ωδείο Αθηνών (1983), σε ελληνικά σκάφη, οργανωμένες από την Πινακοθήκη Νεοελληνικής Ζωγραφικής Δημήτρη Πιερίδη (1983), στο Δημαρχιακό Μέγαρο της Κοπεγχάγης, στην 84η Διεθνή Έκθεση Εικαστικών Τεχνών (1984).
Έργα της υπάρχουν στο Μουσείο Βορρέ, στο Ναυτικό Μουσείο Οινουσσών, σε ιδιωτικές συλλογές σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Βόλο, Παρίσι, Ν. Υόρκη κ.α.