Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1899 και πέθανε στην Αθήνα το 1972.
Μαθητής στην πέμπτη τάξη του Γυμνασίου της Ευαγγελικής Σχολής της Σμύρνης έλαβε μαθήματα γλυπτικής από τον Αρμένιο γλύπτη Παπαζιάν, στο εργαστήριο του οποίου και εργάστηκε, και σχεδίου από τον ζωγράφο Ιθακήσιο.
Το 1919 αναχώρησε για το Παρίσι και σπούδασε γλυπτική στην École des Beaux-Arts στο Παρίσι, παραμένοντας, όμως, σ’ αυτήν για δυο μήνες, καθώς επέλεξε τις ελεύθερες ακαδημίες Académie Julian, με δασκάλους τους M. Landowski και L.H. Bouchard, και Académie de la Grande Chaumière, με δάσκαλο τον A. Bourdelle. Παράλληλα μελετούσε στο Μουσείο Rodin και στο Μουσείο του Λούβρου και βιοποριζόταν φτιάχνοντας γύψινα εκμαγεία έργων του εμπορίου.
Στο Παρίσι έζησε για είκοσι χρόνια, 1919 έως 1939, όπου το έργο του, με επιδράσεις από τον Rodin και τον Bourdelle, βρήκε μεγάλη ανταπόκριση. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1940• το 1959 δίδαξε ως καθηγητής σχεδίου στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο, ενώ το 1961 εκλέχτηκε παμψηφεί καθηγητής γλυπτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου δίδαξε ως το 1969.
Τιμήθηκε από το ελληνικό και γαλλικό κράτος με διακρίσεις. Το 1967 εκλέχτηκε αντεπιστέλλον μέλος του Τμήματος γλυπτικής της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Γαλλίας.
Εξέθεσε τακτικά στις τρεις ετήσιες εκθέσεις του Παρισιού από το 1920 μέχρι το 1939 (Salon d’ Automne, Salon des Indépendants και Salon des Tuileries), καθώς και σε Πανελλήνιες στην Αθήνα. Συμμετείχε στις Μπιενάλε Βενετίας (1950) και Αλεξάνδρειας (1961).