Ο Δανιήλ (Παναγόπουλος) γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1924 και απεβίωσε στο Ρίο το 2008.
Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Κ. Παρθένη (1944-1947). Συνέχισε με τριετή υποτροφία τις σπουδές του στο Παρίσι το 1954 έως το 1957 όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα.
Επηρεασμένος από το κίνημα της αφαίρεσης και τις τότε κυρίαρχες τάσεις της μοντέρνας τέχνης (οπτική, κινητική τέχνη, νεοκονστρουκτιβισμό, τέχνη του ελαχίστου, hard edge κ.α.), δημιούργησε έργα με υλικά ευτελή (κουτιά, πλαστικό, λινάτσα) είτε ενσωματώνοντας στοιχεία της τεχνολογίας (φως, ηλεκτρισμό, κίνηση) είτε επεμβαίνοντας δραστικά, προκειμένου να εκφράσει τον προβληματισμό του απέναντι στις πολιτικές και καλλιτεχνικές ανακατατάξεις και να αμφισβητήσει τις αρχές της εικαστικής πρακτικής. Τα Μαύρα Κουτιά του (1961-1967), εξελίχθηκαν στα Ηλεκτρικά Κουτιά, ακολούθησαν έργα οπτικο-κινητικά (1968), και, αργότερα, δισδιάστατα με τομές, χρώμα και ξέφτισμα υφασμάτων, σε σχέση με το κίνημα Support-Surface και ζητούμενο το συνδυασμό γεωμετρικών τύπων, ασκητικών χρωμάτων, υφής του υλικού και διερεύνησης των χωρικών σχέσεων.
Υπήρξε μέλος της Επιτροπής του Salon des Comparaisons στο Παρίσι και έχει εκδώσει μελέτες και βιβλία. Έργα του παρουσίασε σε εκθέσεις ατομικές και σημαντικές ομαδικές και διεθνείς παρουσιάσεις, στο Παρίσι, τη Βιέννη, το Λονδίνο, τη Ν. Υόρκη κ.α. Συμμετείχε στις Μπιενάλε Βενετίας με τους Κανιάρη και Κεσσανλή 1964, Σάο Πάολο 1965, στα Ευρωπάλια 1982 κ.α Αναδρομική των έργων του οργανώθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη το 1988.