Ο Γάλλος ζωγράφος, γλύπτης, σχεδιαστής ψηφιδωτών και ταπισερί, σκηνοθέτης και παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών Joseph Fernand Henri Léger γεννήθηκε στο Argentan το 1881 και απεβίωσε στο Gif-sur-Yvette το 1955.
Μαθήτευσε κοντά σε αρχιτέκτονα (1897-1900) και αμέσως μετά εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής και σχεδίου στην École des Arts décoratifs και στην Académie Julian. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής με τον Jean-Léon Gérôme και άλλους. Το 1905 άνοιξε δικό του ατελιέ στο Montparnasse. Στα πρώτα του έργα εμφανής είναι η επίδραση του ιμπρεσιονισμού. Μια νέα έμφαση στο σχέδιο, τις φόρμες, την ογκομετρική-στερεομετρική αντίληψη και την αρχιτεκτονική δομή εντοπίζεται στο έργο του μετά τη γνωριμία του με το έργο του Cézanne στην αναδρομική του στο Salon d’Automne το 1907. Στην πρώτη περίοδο του Παρισιού γνωρίστηκε με τον Apollinaire, τον Braque, τον Picasso και τον Rousseau, ενώ από το 1909 συνδέθηκε με τους κυβιστές. Το 1910 συμμετείχε μαζί με τους Delaunay, Jacques Villon, Fauconier, Gleizes, Picabia, Kupka στη δημιουργία της ομάδας «Χρυσή Τομή» (καθαρή αρχιτεκτονική γεωμετρίας και σχημάτων). Το 1912-1913 κινούμενος ανάμεσα στους Cézanne, Picasso, Braque, Delaunay, προχώρησε σε ένα είδος προσωπικού κυβισμού, ενσωματώνοντας τυποποιημένες σωληνωτές μορφές, οι οποίες υποδήλωναν τη μηχανική κίνηση, τον θόρυβο. Ο Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος και ο τραυματισμός του στο Βερντέν το 1917 επέδρασαν καταλυτικά, ωθώντας τον σε νέους εκφραστικούς τρόπους. Το 1918 άρχισε η «δυναμική και μηχανική φάση» του, επινοώντας εικόνες μηχανών, ενώ το 1920 ξεκίνησε η μακροχρόνια συνεργασία του με τον Le Corbusier και τον Amédée Ozenfant, εδραιωτές του πουρισμού. Το 1924 γύρισε το πρώτο φιλμ χωρίς σενάριο «Το Μηχανικό Μπαλέτο»μ, έκτοτε ζωγράφισε μια σειρά αφηρημένων θεμάτων που βρίσκονταν κάτω από την επίδραση του νεοπλαστικισμού. Από το 1930 ενδιαφέρθηκε περισσότερο για μια συνομιλία γεωμετρικών και οργανικών-βιόμορφων τύπων, της ανθρώπινης μορφής και του βιομηχανικού της περιβάλλοντος. Τα χρόνια 1940-1944 έμεινε στις Ηνωμένες Πολιτείες και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Yale και στο Κολλέγιο Mills της Καλιφόρνια, ενώ πραγματοποίησε σειρά εκθέσεων μετά τον πόλεμο. Στα μεταγενέστερα χρόνια ασχολήθηκε με μνημειακές παραγγελίες που είχαν διακοσμητικό χαρακτήρα, τοιχογραφίες-μωσαϊκά, υαλογραφίες για δημόσια κτήρια, πανεπιστήμια, ναούς σε όλο τον κόσμο.
Το έργο του παρουσιάστηκε σε πολλές εκθέσεις στην Ευρώπη και την Αμερική, λαμβάνοντας διακρίσεις και βραβεία (π.χ. στη Μπιενάλε του Σάο Πάολο το 1955).
Το 1960 ιδρύθηκε στην πόλη Biot της Γαλλίας το Musée Νational Fernand Léger.