Ο ζωγράφος Αλέκος Κοντόπουλος γεννήθηκε στη Λαμία το 1904 και απεβίωσε στην Αθήνα 1975.
Αφού πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον αγιογράφο Γ. Σαραφιανό στη Λαμία, μετέβη στην Αθήνα, όπου το 1923 εισήχθη ως εξαιρετικό ταλέντο στο τρίτο έτος της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Γ. Ιακωβίδη, Π. Μαθιόπουλο και Ν. Λύτρα. Στην περίοδο του μεσοπολέμου ταξίδεψε στο Παρίσι όπου παρακολούθησε μαθήματα στην École des Beaux-Arts.
Επέστρεψε στην Αθήνα και από το 1941 έως το 1969 εργάστηκε ως σχεδιαστής στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Μετά τον πόλεμο στράφηκε στην αφαίρεση και αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος, το 1949, της ομάδος “Οι Ακραίοι”. Συχνά δημοσίευε κείμενα για την τέχνη.
Το έργο του παρουσιάστηκε σε αρκετές ατομικές εκθέσεις (Λαμία 1923, Ζυγός, Αθήνα 1957, Cahiers d’ Art, Παρίσι 1963, αναδρομικές, Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, Αθήνα 1976, Το Τρίτο Μάτι, Αθήνα 1978, 1980, Gallery Wigmore Fine Arts, Λονδίνο 1997 κ.ά.), όπως και σε ομαδικές [Ελεύθεροι Καλλιτέχνες, Αθήνα 1935, 1936, 1940, Πανελλήνιες, Αθήνα 1948, 1960, 1963, 1965, Μπιενάλε Σάο Πάολο 1953, 1955 (αργυρό μετάλλιο), 1957 Μπιενάλε Αλεξάνδρειας 1959, Μπιενάλε Βενετίας 1960 κ.ά.].