Ο ζωγράφος Γιώργος Μπουζιάνης γεννήθηκε το 1885 στην Αθήνα, όπου απεβίωσε το 1959. Φοίτησε στο Σχολείο των Καλών Τεχνών μεταξύ 1897 και 1906 με δασκάλους τους Γ. Ροϊλό, Νικηφόρο Λύτρα, Κ. Βολανάκη και Δ. Γερανιώτη. Στη συνέχεια, φεύγει με υποτροφία για το Μόναχο όπου θα παραμείνει, με διακοπές, έως το 1935. Φοιτά στην Ακαδημία του Μονάχου πιθανόν από το 1906 έως το 1910, με δάσκαλο τον Ο. Seitz, και μελετά τον γερμανικό εξπρεσιονισμό, διαμορφώνοντας το δικό του εικαστικό ύφος που φτάνει έως τύπους της αφαίρεσης. Παράλληλα εκπαιδεύεται με τους W. Thor και G. Schildknecht και ταξιδεύει σε διάφορες πόλεις της Γερμανίας, ενώ το 1929 πηγαίνει στο Παρίσι. Στα ταξίδια του αυτά έρχεται σε επαφή με τα πρωτοποριακά κινήματα των αρχών του αιώνα. Οι συνθέσεις του που διακρίνονται από την ελλειπτική απόδοση των θεμάτων, τα έντονα χρώματα και τις πλατιές πινελιές είχαν μεγάλη απήχηση στο γερμανικό κοινό που αγκάλιασε το έργο του κατά τα 27 χρόνια της παραμονής του στο εξωτερικό. Η άνοδος του Ναζισμού τον υποχρέωσε να επιστρέψει στην Ελλάδα (1934) με την υπόσχεση ότι θα αναλάμβανε θέση στη Σχολή Καλών Τεχνών. Ωστόσο, η υπόσχεση αυτή δεν ευοδώθηκε. Ύστερα από δύο περίπου δεκαετίες που πέρασε στην αφάνεια και παρά τις εγκωμιαστικές κριτικές των Γερμανών ειδικών, το έργο του άρχισε να αναγνωρίζεται λίγα έτη πριν τον θάνατό του. Ο Μπουζιάνης φιλοτέχνησε κυρίως προσωπογραφίες, νεκρές φύσεις και τοπία. Παρουσίασε έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις κυρίως στη Γερμανία. Απέσπασε μάλιστα το Ελληνικό βραβείο του διεθνούς διαγωνισμού Guggenheim (1956).