Η ζωγράφος και χαράκτρια Κούλα (Βασιλική) Μπεκιάρη γεννήθηκε το 1905 στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε το 1992.
Μαθήτευσε κοντά στη μητέρα της Άννα Μπεκιάρη. Σπούδασε Φιλολογία, Μουσική και Ζωγραφική. Συμπλήρωσε τις καλλιτεχνικές της σπουδές στη Γαλλία, την Ιταλία, το Βέλγιο και την Ολλανδία. Στο διάστημα 1925-1930 μαθητεύει κοντά στους Νικόλαο Λύτρα, Κώστα Παρθένη, Θ. Τριανταφυλλίδη (ζωγραφική), το 1937 κοντά στον Γ. Βελισσαρίδη (χαρακτική) και το 1958 κοντά στον Γ. Μόσχο, μαθαίνοντας την τέχνη της λιθογραφίας και τη μέθοδο του πλάγιου ξύλου.
Ζωγράφισε τοπία, νεκρές φύσεις και κυρίως πορτρέτα. Επιδόθηκε στην αναπαραστατική ζωγραφική με εξπρεσιονιστική διάθεση, αδρά γραφή και πλούσια χρωματική πάστα. Στα μορφοπλαστικά στοιχεία των έργων της, ιδιαίτερα στο χρώμα και στον τρόπο που διαβαθμίζει τους τόνους για να δώσει μια εξωπραγματική διάσταση στο φως, παρατηρείται μια έντονη επίδραση του O. Redon.
Παρουσίασε το έργο της σε ατομικές εκθέσεις (Νέες Μορφές, 1960, ΑΤΙ 1964, Άστορ, Αθήνα 1976). Συμμετείχε σε ομαδικές (ΣΕΚ 1929, Μπιενάλε Βενετίας 1934, Ελεύθεροι Καλλιτέχναι 1935, 1939, Πανελλήνια Χαρακτικής 1938, Πανελλήνιες 1938, 1939, 1940, 1948-έπαινος, 1952, 1957, 1960, 1963, 1965, 1967, 1969, 1971, 1973, Griechische Graphik, Leipziger Messe, Λειψία 1940, Grekisk Konst, Konstakademien, Στοκχόλμη 1947, Mostra di Pittrici e Scultrici Greche, Galleria Comunale, Ρώμη 1960, Μπιενάλε Σάο Πάολο 1961, Μπιενάλε Αλεξάνδρειας 1963-τιμητικό μετάλλιο, Salon International de l’ Art Libre, Παρίσι 1964-αργυρό μετάλλιο, Mostra Annuale Italiana d’ Arte Grafica, Αγκόνα 1966 -αργυρό μετάλλιο, Μπιενάλε Montecatini, Ιταλία 1969, Μεταπολεμική Χαρακτική, ΕΠΜΑΣ 1988 κ.ά.).
Έργα της βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στις Πινακοθήκες του Δήμου Αθηναίων και Ρόδου, στη Συλλογή ΜΙΕΤ κ.α.
Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος και ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Αισθητικής Ελλάδος.