Ο γλύπτης, ζωγράφος και χαράκτης Aristide Joseph Bonaventure Maillol γεννήθηκε στο Banyuls-sur-Mer το 1861 και απεβίωσε το 1944.
Άρχισε ως ζωγράφος στον κύκλο των Nabis, αλλά γύρω στα 40 του στράφηκε στη γλυπτική και αναδείχτηκε σε έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της στον 20ό αιώνα.
Η Μεσόγειος του προκάλεσε αίσθηση στο Salon του Παρισιού το 1905 και υπήρξε η αφετηρία μιας πορείας που θα επιβεβαίωνε τη σχεδόν αποκλειστική προτίμησή του στην απεικόνιση της γυμνής γυναίκας. Είναι ο τύπος της γυναικείας μορφής με στιβαρό, εύχυμο σώμα, μαλακές επιφάνειες και μάλλον ανέκφραστο πρόσωπο, αυστηρά δομημένος με βάση τις αρχές του Κλασικισμού, αλλά μακριά από τον ακαδημαϊσμό. Ένα ταξίδι του στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην ελληνική ύπαιθρο το 1908 ενίσχυσε αυτό του το μορφοπλαστικό «πιστεύω». Καθόρισε μάλιστα και άλλες
κατηγορίες έργων του, όπως π.χ. τις ξυλογραφίες και λιθογραφίες για την εικονογράφηση των «Εκλογών» του Βιργιλίου (1926) και του «Δάφνις και Χλόη» του Λόγγου (1935), όπου συνεχίζεται ο ύμνος στην πληρότητα του γυναικείου σώματος.