Ο Ιταλός ζωγράφος Armeno Mattioli γεννήθηκε το 1920 στο Vicchio di Mugello, κοντά στη Φλωρεντία, και απεβίωσε το 2012.
Μαθήτευσε από το 1933 κοντά στον γλύπτη και ζωγράφο Ferruccio Rontini και πραγματοποίησε ελεύθερες σπουδές ζωγραφικής στην Ιταλία. Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου βρέθηκε ως στρατιώτης στην Ελλάδα, απαθανατίζοντας με το φωτογραφικό του φακό σκηνές πολέμου στο Ιταλικό, Αλβανικό και Ελληνικό μέτωπο και αναδεικνύοντας την ωμότητα και την βαρβαρότητα του πολέμου. Το 1941 γνώρισε στην Αθήνα τη μέλλουσα Ελληνίδα σύζυγό του και στο 1953 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα, μοιράζοντας τον χρόνο του ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Φλωρεντία, ενώ κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967-1974) επέστρεψε στην πατρίδα του.
Λόγω της μεγάλης του αγάπης για την Ελλάδα, απεικόνισε τοπία της (Σαντορίνη, Ύδρα, Ρόδο, Σκύρο και Πλάκα), αποδίδοντάς τα με σαφείς, γεωμετρικούς χρωματικούς όγκους, αποφεύγοντας τη σχεδίαση περιγραμμάτων και χρησιμοποιώντας τα χρώματα με μια τεκτονική διάταξη στη δομή των συνθέσεών του. Οι ελαιώνες και τα κυπαρίσσια, στοιχεία που γεφύρωναν την ελληνική γη με τη γενέτειρά του, κυριαρχούν συχνά στα έργα του. Ένα ιδιαίτερο κομμάτι του έργου του αποτελούν οι πίνακες από το Άγιο Όρος, όπου αποτύπωσε τη μοναστική ζωή και την πνευματικότητα του τόπου.
Παρουσίασε το έργο του σε ατομικές εκθέσεις στη Φλωρεντία, τη Βενετία, το Μιλάνο, την Αθήνα («Παρνασσός» 1954, 1955, 1960, 1973, 1976, Αίθουσα Τέχνης Πειραιά 1984), τη Θεσσαλονίκη, τη Ρόδο και συμμετείχε σε πολλές ομαδικές εκθέσεις.
Έργα του υπάρχουν στη Συλλογή του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου και σε ιδιωτικές συλλογές.