Η ζωγράφος Σόνια (Σοφία) Καλογεροπούλου γεννήθηκε το 1945 στην Αθήνα, όπου έζησε και απεβίωσε το 2003.
Ήταν κόρη του Γεώργιου Καλογερόπουλου, στελέχους της Εμπορικής Τραπέζης, και της αρχαιολόγου και τεχνοκριτικού Αθηνάς Καλογεροπούλου. Οι γονείς της ενθάρρυναν την κλίση της κόρης τους προς τις τέχνες και τα γράμματα, η οποία εκδηλώθηκε από μικρή ηλικία. Αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών και το 1964 εισήχθη με εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές Αγγλικής Φιλολογίας. Από το 1977 επιδόθηκε συστηματικότερα στη λογοτεχνική συγγραφή, το σχέδιο και τη ζωγραφική. Οι ζωγράφοι εξπρεσιονιστικών τάσεων Νίκος Νικολάου και Λυδία Σαρρή, φίλοι της οικογένειας, φαίνεται πως παρείχαν κάποια καλλιτεχνική καθοδήγηση στη Σόνια και ίσως ενίσχυσαν την εκτίμησή της προς τον εξπρεσιονισμό. Εξέδωσε δύο ποιητικές συλλογές («Δεκαεννέα ποιήματα της μοναξιάς και του θανάτου», 1978, «Του κλειστού χώρου», 1981) και ένα ποιητικό πεζό («Ο στατικός χορός της», 1987), διανθισμένα με σκίτσα της.
Πραγματοποίησε ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα (Καλλιτεχνικό Πνευματικό Κέντρο «Ώρα» 1981, 1983, 1986) και συμμετείχε σε ομαδικές στην Αθήνα, τη Ρώμη και το Todi 1985-Βραβείο της Ενώσεως Ευρωπαίων Δημοσιογράφων.
Έργα της βρίσκονται στο Υπουργείο Πολιτισμού, στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Μουσείο Ι. Βορρέ, στη Βιβλιοθήκη του Santo Spirito στη Φλωρεντία, σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Αγγλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τις Η.Π.Α. και τη Βραζιλία.