Ο Ιταλός ζωγράφος, συγγραφέας και γλύπτης Giorgio De Chirico γεννήθηκε στον Βόλο το 1888 και απεβίωσε στη Ρώμη το 1978.
Στα δώδεκα του χρόνια παρακολουθούσε μαθήματα σχεδίου στην Αθήνα και επιδιδόταν στην αντιγραφή κλασικών αγαλμάτων. Φοίτησε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (1903-1905) με δασκάλους τους Κ. Βολανάκη, Γ. Ροϊλό και Γ. Ιακωβίδη. Στο Μόναχο το 1906 ξεκίνησε μαθήματα στη Βασιλική Ακαδημία των Τεχνών.
Στο πρώιμο έργο του αναγνωρίζονται μορφολογικά αφετηρίες νεορομαντικών τάσεων του Böcklin, της μαγικής πραγματικότητας του Kubin, επιρροές συμβολιστών (Stuck, Klinger, Böcklin), καθώς και έντονη απήχηση της φιλοσοφικής σκέψης του Nietzche και του Schopenhauer. Στο Παρίσι (1911-1915) γνωρίστηκε με συγγραφείς και καλλιτέχνες της πρωτοπορίας (Picasso, Apollinaire, Raynal) και ζωγράφισε έργα με αρχιτεκτονικά θέματα και αγάλματα. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο συμμετείχε στην καλλιτεχνική σκηνή της Ιταλίας και συνδέθηκε με τους φουτουριστές ζωγράφους. Το 1917 συνεργάστηκε με τον Carlo Carra στη διαμόρφωση της μεταφυσικής ζωγραφικής, η οποία άσκησε επιρροή στα κινήματα του σουρεαλισμού, των Valori Plastici, του Novecento.
Από το 1919 ενδιαφέρθηκε για μια ηθογραφική ζωγραφική στις προεκτάσεις των δασκάλων του στο Μόναχο. Αργότερα στράφηκε σε έναν νεοκλασικισμό με ακαδημαϊκά χαρακτηριστικά, σε μυθολογικά ή ιστορικά θέματα, επανερχόμενος στη δημιουργία δασκάλων του παρελθόντος. Η οριστική του απομάκρυνση από τη μεταφυσική ζωγραφική ολοκληρώθηκε το 1925, με τη μετάβαση στο Παρίσι. Το 1929 δημοσίευσε τον Εβδόμερο, λυρική αυτοανάλυση της πορείας του με φανταστικά οράματα. Το 1930 αποστασιοποιήθηκε από τη μοντέρνα τέχνη, αρνήθηκε όλη την πρώιμη δημιουργία και τις μεγάλες κατακτήσεις των νεότερων ρευμάτων. Το στη Φλωρεντία 1938 δοκίμασε τα πρώτα γλυπτά σε πηλό και γύψο με προοπτική να χυτευθούν σε ορείχαλκο. Από τότε και μέχρι τον θάνατό του δημιούργησε περίπου 247 έργα με θέματα από την ελληνική μυθολογία και την αρχαία Ελλάδα.
Το 1945 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του «Αναμνήσεις από τη ζωή μου». Κατά το διάστημα 1964-1965 ασχολήθηκε με τη γλυπτική, τη χαρακτική, το θέατρο. Δημιούργησε σκηνικά και κοστούμια για μπαλέτο και όπερα, δημοσίευσε βιβλία.
Το 1986 δημιουργήθηκε το Ίδρυμα Giorgio και Isa de Chirico στην οικία τους στη Ρώμη (Fondazione Giorgio e Isa de Chirico).
Εξέθεσε σε Παρίσι, Ρώμη, Βερολίνο, Μιλάνο, Βενετίας, Λονδίνο, Νέα Υόρκη, Φεράρα, Ιαπωνία. και τιμήθηκε από καλλιτεχνικά ιδρύματα Ευρώπης και Αμερικής.
Έργα του υπάρχουν σε μεγάλα μουσεία και συλλογές σε όλο τον κόσμο.