Ο Περικλής Βυζάντιος γεννήθηκε στην Αθήνα και πέθανε το 1972.
Ξεκίνησε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Μονάχου (1911) και τις συνέχισε στην Academie Julian και στην École des Beaux-Arts του Παρισιού. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1917 και την περίοδο 1920-22 υπηρέτησε ως στρατιωτικός ζωγράφος μαζί με τους Σ. Παπαλουκά και Π. Ροδοκανάκη.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της «Ομάδας Τέχνη» και συνιδρυτής της Λέσχης Καλλιτεχνών «Ατελιέ». Ήδη από το 1930 σκηνογραφούσε για το Εθνικό Θέατρο και, μέχρι τη δεκαετία του 1940, δημοσίευε σκίτσα και γελοιογραφίες σε εφημερίδες. Τα έργα του καλύπτουν όλες τις θεματικές κατηγορίες αλλά από ένα χρονικό σημείο και μετά στράφηκε κυρίως στην τοπιογραφία αποδίδοντας το μεταβλητό και το στιγμιαίο στη φύση.
Οι κυριότερες ατομικές του εκθέσεις έγιναν στο «Ζυγό» (1958, 1964) και την Εθνική Πινακοθήκη (1972), ενώ συμμετείχε και σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις, όπως της «Ομάδας Τέχνη» (1919, 1920 και 1930), στη Biennale της Βενετίας (1934), στην Exposition Internationale Universelle (Παρίσι 1937) και σε Πανελλήνιες (1938-1965).