Ο ζωγράφος Αριστοτέλης Βασιλικιώτης γεννήθηκε στην Ευπατορία της Κριμαίας το 1902 και απεβίωσε στην Αθήνα το 1972. Υπήρξε γόνος πλουσίων εμπόρων.
Λόγω της Οκτωβριανής Επανάστασης εγκαταλείπει με την οικογένειά του τη Ρωσία και εγκαθίσταται στην Αθήνα το 1920.
Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του (1920-1922), όπου γνωρίζει τους ζωγράφους Πολύκλειτο Ρέγκο και Σπύρο Βασιλείου.
Το 1923-1927 εγκαθίσταται στο Παρίσι και με υποτροφία του Εμ. Μπενάκη παρακολουθεί μαθήματα ζωγραφικής στο εργαστήριο του Lucien Simon και στην École des Beaux-Arts. Εκεί αναπτύσσει φιλικούς δεσμούς με τον ζωγράφο Βρασίδα Τσούχλο και τον γλύπτη Θανάση Απάρτη.
Το 1927 συμμετέχει στο Salon des Indépendants και ποζάρει για το γλυπτό «Έρμος» του Θ. Απάρτη που παρουσιάζεται στην έκθεση. Ταυτόχρονα πραγματοποιεί την πρώτη ατομική του έκθεση στην Γκαλερί Στρατηγοπούλου στην Αθήνα.
Το 1930 εντάσσεται στη δεύτερη Ομάδα «Τέχνη».
Το 1933-1935 εγκαθίσταται στην Αιθιοπία (Αβησσυνία), όπου φιλοτεχνεί πορτρέτα των διαφόρων φυλετικών τύπων της χώρας.
Το 1935 πραγματοποιεί ατομική έκθεση στην Αντίς Αμπέμπα και το 1936 εκθέτει στη Galerie Gardo στο Παρίσι τα έργα που δημιούργησε στην Αιθιοπία.
Το 1946 παντρεύεται τη Μυκονιάτισσα Φρόσω Αξιώτη, αδελφή της Μέπως Αξιώτη. Η Μύκονος διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή και την τέχνη του.
Το 1940 και 1946 εκθέτει στην Αλεξάνδρεια και το Κάιρο. Το 1947 συνεκθέτει με τον Θ. Απάρτη στη Γκαλερί Ζαχαρίου στην Αθήνα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 40’ κι εξής διδάσκει ζωγραφική και σχέδιο στη σχολή που δημιουργεί.
Το 1949 εντάσσεται στη «Ομάδα Ζωγράφοι και Γλύπται».
Το 1955 εκπροσωπεί την Ελλάδα στην 1η Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας.
Το 2022 πραγματοποιήθηκε αναδρομική του έκθεση στο Τελλόγλειο Ίδρυμα.