Ο ζωγράφος και γλύπτης Θωμάς Θωμόπουλος γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1873 και απεβίωσε στην Αθήνα το 1937.
Σπούδασε στο Σχολείο των Τεχνών ζωγραφική με τον Νικηφόρο Λύτρα και γλυπτική με τον Γ. Βρούτο. Φοίτησε με υποτροφία στο Μόναχο (1898-1900). Μετά από μερικά σύντομα ταξίδια στη Φλωρεντία, τη Ρώμη και τη Νάπολη επέστρψε το 1900 στην Ελλάδα. Το 1912 διορίστηκε καθηγητής της πλαστικής στο Σχολείο των Τεχνών, όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Το 1930 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Ανήκει στη γενιά που, μετά την απογοήτευση του 1897, κινήθηκε για μια νέα Ελλάδα. Προσπάθησε μέσα από τα γλυπτά του να προβάλει ιδέες, σύμβολα και θεωρίες για τη δημιουργία μιας εθνικής τέχνης. Τα πρώτα του έργα ήταν συμβολικές συνθέσεις με επιρροές από το νέο στυλ και το νεοϊδεαλισμό, αναζητώντας περισσότερο σύγχρονα μορφοπλαστικά ιδιώματα, ενώ στη συνέχεια προσέγγισε τον ρεαλισμό. Καινοτομία αποτελεί μία σειρά έγχρωμων γλυπτών που φιλοτέχνησε με την τεχνική της εγκαυστικής, στα οποία η πλαστική επεξεργασία της φόρμας αντλεί τα πρότυπά της από το έργο του Ροντέν.
Παράλληλα με τη διδασκαλία, ο Θωμόπουλος ασχολήθηκε και με την ιστορία της γλυπτικής, ιδιαίτερα με τον Γ. Χαλεπά, και προσπάθησε να ενισχύσει τη θέση της γλυπτικής στον καλλιτεχνικό και κοινωνικό χώρο.
Παρουσίασε το έργο του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Συμμετείχε στη Μπιενάλε της Βενετίας το 1937.