Ο πεζογράφος, ποιητής και αυτοδίδακτος ζωγράφος Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης γεννήθηκε το 1908 στη Θεσσαλονίκη, όπου και απεβίωσε το 1993.
Γόνος παλιάς εύπορης οικογένειας της Θεσσαλονίκης, αδελφός της ποιήτριας Ζωής Καρέλλη.
Σπούδασε οπτική, φυσική και φυσιολογία στο Παρίσι (1927), βοτανική και φαρμακευτική στο Στρασβούργο (1928-29).
Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ανέλαβε το οικογενειακό φαρμακείο (1930-1953), το οποίο εξελίχθηκε σε σημαντικό πνευματικό στέκι της πόλης. Αργότερα υπήρξε συνεργάτης φαρμακευτικής εταιρείας (1953–1969).
Το 1933 γνώρισε τον Στρατή Δούκα και επισκέφθηκαν το Άγιον Όρος (ακολούθησαν 93 επισκέψεις του). Επηρεάστηκε στη ζωγραφική από τη γνωριμία με τον Σπύρο Παπαλουκά και τον Νίκο Χατζηκυριάκο-Γκίκα. Ισχυρή επίδραση άσκησε στο λογοτεχνικό και ζωγραφικό του έργο η Ορθόδοξη διδασκαλία που αποτέλεσε το βασικό πλαίσιο των δραστηριοτήτων του. Υπήρξε φανατικός φυσιολάτρης, με ιδιαίτερο πάθος για τα φυτά, εκτεταμένες γνώσεις βοτανικής και συλλογή κοχυλιών. Την πρώτη περίοδο της ενασχόλησής του με τη ζωγραφική (1959-1967) αξιοποιώντας την εικαστική γλώσσα του πουαντιγισμού και της κοφτής πινελιάς σε επάλληλα στρώματα, δημιουργεί έργα χωρίς προοπτική ή φωτοσκιάσεις. Αρχικά με ελαιοχρώματα και μετά με τέμπερες ζωγραφίζει την ύπαιθρο της Μακεδονίας (εμπνεόμενος από τις ταξιδιωτικές του περιοδείες λόγω της επαγγελματικής του δραστηριότητας) αλλά και το αστικό τοπίο της Θεσσαλονίκης.
Από το 1967 εισάγει ένα αυτοσχέδιο σύστημα ψηφαρίθμησης αντλώντας έμπνευση από κείμενα του Συναξαριστή του Αγ. Νικόδημου του Αγιορείτη (το κείμενο αποδομείται σε λέξεις, οι λέξεις σε γράμματα, τα γράμματα σε αριθμούς και οι αριθμοί σε συγκεκριμένα χρώματα) και απεικονίζει αγίους, εκκλησίες, τελετές και τοπία, εισάγοντας ιδεογράμματα και άλλα σχήματα ως παραπληρωματικά στοιχεία.
Έγραψε ποιήματα, μυθιστορήματα, τεχνοκριτικές και δοκίμια για ζωγράφους, συνεργάστηκε με τα περιοδικά «Το 3ο μάτι», «Μακεδονικές Ημέρες», «Κοχλίας».
Πραγματοποίησε ατομικές εκθέσεις σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Κιλκίς και ομαδικές σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Κύπρο, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία.
Το 1988 τιμήθηκε με τον τίτλο του Επίτιμου Διδάκτορα του Α.Π.Θ.