Ο ζωγράφος, αγιογράφος και ποιητής Μάριος Βατζιάς γεννήθηκε το 1926 στο Μεταξοχώρι Αγιάς και απεβίωσε το 2008 στην Αθήνα.
Εντάχθηκε σε νεαρή ηλικία στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) και κρατήθηκε το 1944 στο βρετανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Ελ Ντάμπα στην Αίγυπτο. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στο εργαστήριο του Ανδρέα Γεωργιάδη (1948-1953), ενώ για ένα διάστημα υπήρξε μαθητής του Φώτη Κόντογλου.
Ασχολήθηκε κυρίως με θέματα της σύγχρονής του επικαιρότητας (κατάκτηση του διαστήματος, πυρηνική ενέργεια, δικτατορία κ.ά), με μια μεταφυσική διάσταση και επιδράσεις της βυζαντινή τέχνης
Ασχολήθηκε επίσης με την αγιογράφηση Ιερών Ναών στον Μέγδοβα Καρδίτσας, στο Παλαιό Φάληρο, στη Ραφήνα και τη Λίμνη Πλαστήρα και φιλοτέχνησε ψηφιδωτό στα Καλύβια Αττικής. Το 2001 εξέδωσε την ποιητική συλλογή «Συνεργούντος του καιρού».
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Πτυχιούχων της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (1964), συνιδρυτής της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης και επί σειρά ετών μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, του οποίου υπήρξε και πρόεδρος (1981-1984).
Παρουσίασε έργα του σε ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα καθώς και σε ομαδικές στην Ελλάδα (π.χ. Πανελλήνιες 1957, 1963, 1965, 1967, 1975, Βόλος, Θεσσαλονίκη, Καρδίτσα) και το εξωτερικό (π.χ. Διεθνής Εικαστικών Τεχνών Μόσχας 1957, Μπιενάλε Παρισιού 1959, Αλεξάνδρειας 1967 και São Paulo 1975, «Ελληνική Εβδομάδα» Dortmund 1976).
Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου, στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Φλώρινας κ.α.