Ο ζωγράφος και χαράκτης Παναγιώτης Τέτσης γεννήθηκε στην Ύδρα το 1925 και απεβίωσε στην Αθήνα το 2016.
Πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής κοντά στους Δ. Πικιώνη και Ν. Χατζη¬κυριάκο-Γκίκα (1940). Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Δ. Μπισκίνη, Π. Μαθιόπουλο και Κ. Παρθένη (1944-1949). Στη συνέχεια φοίτησε στην École des Beaux-Arts του Παρισιού (1953-1956), όπου διδάχθηκε την τεχνική της χαλκογραφίας από τον Ε. Goerg.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Σχολής Βα¬καλό. Δίδαξε και στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (1976-1992), όπου διατέλεσε Πρύτανης (1989).
Ξεκινώντας από το 1948, παρουσίασε το έργο του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως οι Μπιενάλε του Σάο Πάολο (1957, 1965), της Αλεξάνδρειας (1959) και οι Διεθνείς Εκθέσεις Χαρακτικής στο Λουγκάνο (1960) και το Τόκιο (1964). Παρόλο που ορίστηκε εκπρόσωπος της Ελλάδας στη Μπιενάλε Βενετίας, αρνήθηκε την τιμητική αυτή θέση λόγω της πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στη χώρα (1970).
Διατέλεσε τακτι¬κό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών (1993).
Πιστός στην παραστατική ζωγραφι¬κή, διαμόρφωσε ένα προσωπικό εξπρεσιονιστικό ύφος, δίνοντας παράλληλα έμφαση στη χρήση του χρώματος και στην απόδοση του φωτός. Αντλεί τη θεματολογία του από τη καθημερινή ζωή, απεικονίζοντας προσωπογραφίες, τοπία και νεκρές φύσεις.