Η ζωγράφος Νίτσα (Σουλτάνα) Αλεξιάδου-Κασφίκη γεννήθηκε το 1934 στη Θεσσαλονίκη.
Από τα παιδικά της χρόνια ζει στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική κοντά στους ζωγράφους Hans Kreiber, Ελένη και Κώστα Ηλιάδη, μουσική για πέντε χρόνια στο Ωδείο Αθηνών και στο Εθνικό Ωδείο, καθώς και σκηνογραφία στη Σχολή του Τάκη Μουζενίδη.
Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος.
Πραγματοποίησε ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα («Παρνασσός» 1970, 1972, Ελληνοαμερικανική Ένωσις 1976, Γκαλερί Δημόκριτος 1985, Αίθουσα Τέχνης Αντήνωρ 1987, Εργαστήρι 37 1990) και τη Θεσσαλονίκη (Ινστιτούτο Γκαίτε 1970, Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης 1979) και συμμετείχε σε ομαδικές (π.χ. Πανελλήνιος 1971, 1973, 1987, Exposition Internationale de Peintures et Sculptures d’ Amiens 1974, Grand Prix International d’ Art Contemporain του Μονακό 1974, Grand Prix International d’Art Contemporain του Μόντε Κάρλο 1976, 1977 και 1978, Mostra Internazionale del Premio Michetti-Francavilla al Mare 1977, Διεθνής Διαγωνισμός Αφίσας για τα δικαιώματα του ανθρώπου Στρασβούργο 1979, 1980, Salon de Mai 1982, Salon d’Automne 1980, 1981, 1982, 1983, Τριενάλε Σόφιας 1985).
Έργα της βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, στο Ινστιτούτο Γκαίτε της Θεσσαλονίκης, στο Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσό, στο Grand Palais του Παρισιού και σε ιδιωτικές συλλογές στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη.