Ο ζωγράφος Επαμεινώνδας Θωμόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1878 και απεβίωσε στην Αθήνα το 1976.
Σε νεαρή ηλικία πήρε μαθήματα ζωγραφικής από τους Σ. Πλατσαίο και Σ. Πιζάνη στην Κέρκυρα. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Νάπολης (1896-1899), στη Ρώμη και τη Βενετία (1899-1901). Υπήρξε καθηγητής (1915-1948) στην έδρα υπαιθρίων σπουδών στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και διευθυντής (1945-1948).
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα απέδιδε θέματα εμπνευσμένα από τον αγροτικό βίο και συμπορευόταν με τους υπόλοιπους καλλιτέχνες του μεσοπολέμου που στράφηκαν στην τοπιογραφία στην προσπάθειά τους να συλλάβουν το ελληνικό φως, εισάγοντας και μετιμπρεσιονιστικά-συμβολιστικά στοιχεία στην ελληνική ζωγραφική. Στα έργα του κυριαρχούν το φως, η μικρογραφική διάθεση, τα καθαρά, έντονα χρώματα, τα οποία τοποθετούνται με γρήγορες διαδοχικές πινελιές, με εμφανείς τις επιρροές του ιταλικού ιμπρεσιονισμού, ειδικότερα του G. Segantini, ενώ ακόμη και τα απλά εικονιστικά στοιχεία ασκούν έναν διακοσμητικό ρόλο.
Παράλληλα, ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία, ενώ αγιογράφησε τον Μητροπολιτικό ναό της Καλαμάτας και επιδιόρθωσε αγιογραφίες της Μητρόπολης Πατρών.
Παρουσίασε έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Συμμετείχε στη Μπιενάλε Βενετίας 1934, 1936 και αντιπροσώπευσε τη χώρα στη Διεθνή Έκθεση της Ρώμης. Βραβεύτηκε στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1900.
Τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη του ιταλικού στέμματος και τον Ταξιάρχη αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας.