Ο ζωγράφος Πολυχρόνης Λεμπέσης γεννήθηκε στη Σαλαμίνα το 1848 και απεβίωσε στην Αθήνα το 1913.
Ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές σπουδές του στο Σχολείο των Καλών Τεχνών με καθηγητές μεταξύ άλλων τους Νικηφόρο Λύτρα και Βικέντιο Λάντσα. Συνέχισε στην Ακαδημία του Μονάχου και γύρω στα 1880 επέστρεψε στην Αθήνα.
Αρχικά γνώρισε αρκετή επιτυχία ως προσωπογράφος σημαντικών προσωπικοτήτων της εποχής (Φ. Σερπιέρης, οικογένεια Δραγούμη), καθώς και ως ζωγράφος ηθογραφικών θεμάτων. Ασχολήθηκε επίσης με νεκρές φύσεις και γυμνά, τοιχογραφίες για εκκλησίες στην Αθήνα και τον Πειραιά, καθώς και φορητές εικόνες.
Πέθανε ξεχασμένος και επανήλθε σχετικά πρόσφατα στο προσκήνιο με τις προσπάθειες κριτικής επανατοποθέτησης της Σχολής του Μονάχου και γενικότερα της αποκαλούμενης «ακαδημαϊκής» ζωγραφικής.
Εξέθεσε έργα στα Ολύμπια (1870, 1875, 1888), σε εκθέσεις του Παρνασσού (1885, 1890), καθώς και στην Exposition Internationale Universelle του Παρισιού (1900).