Καλλιτέχνης

Τάκης Ιατρού (1921 – 1998)

Βιογραφία

Ο αυτοδίδακτος ζωγράφος Τάκης Ιατρού γεννήθηκε στη Βέροια το 1921 και απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη το 1998.
Το 1923 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Την έφεση του προς την ζωγραφική ενίσχυσε ο Πολύκλειτος Ρέγκος, καθηγητής του στο Πειραματικό Σχολείο Θεσσαλονίκης, στις εκθέσεις ζωγραφικής μαθητών και αποφοίτων του οποίου συμμετείχε. Το 1942, ως φοιτητής Νομικής, την οποία εγκατέλειψε στο τέταρτο έτος σπουδών, συμμετέχει σε έκθεση φοιτητών στο «Άσυλο του Παιδιού», όπου ο Κάρολος Τσίζεκ εντυπωσιάζεται από το έργο του και τον εισάγει στον κύκλο του φαρμακείου του Ν.Γ. Πεντζίκη, γνωστό πνευματικό στέκι της εποχής. Συνεκθέτει το 1944 με τους Γ. Σβορώνο, Τσίζεκ και Πεντζίκη στο ανθοπωλείου του Ευρυβιάδη Κωνσταντινίδη και συνεργάζονται στο πρωτοποριακό περιοδικό Κοχλίας (1945-1948) –ενασχόληση που συνέβαλε στην πνευματική του εξέλιξη– και αργότερα στο περιοδικό Μορφές. Ίσως με αφορμή την συμμετοχή στην Πανελλήνιο έκθεση το 1952 γνωρίζει τον Νίκο Χατζηκυριάκο-Γκίκα, ο οποίος τον ενθαρρύνει να ασχοληθεί με τη ζωγραφική, και κάποια στιγμή τον ζωγράφο Φιλοποίμενα Κωνσταντινίδη, ο οποίος του μετέδωσε γνώσεις τεχνικής.
Ο Τσίζεκ παρουσίασε στο περιοδικό “Διαγώνιος” (1967) τον Ιατρού και μεσολάβησε για την ατομική του έκθεση στο Ιταλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης (1967-1968).
Ο Ιατρού συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις του Δήμου Θεσσαλονίκης (1956, 1960), της Μακεδονικής Καλλιτεχνικής Εταιρείας «Τέχνη» (1969), της Μικρής Πινακοθήκης «Διαγώνιος» (6 ομαδικές 1975 και 1985) και σε άλλες στην Αθήνα.

Μετάβαση στο περιεχόμενο