Ο ζωγράφος Λυκούργος Κογεβίνας γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1887 και απεβίωσε στην Αθήνα το 1940.
Το 1903 ταξίδεψε στη Ρώμη για να μελετήσει τα έργα τέχνης των μουσείων και τον επόμενο χρόνο πήγε στο Παρίσι, όπου σπούδασε ζωγραφική στις Ακαδημίες Grande Chaumière και αργότερα στην Academie Julian. Το 1908 επέστρεψε για λίγο στην Ελλάδα και την επόμενη χρονιά έλαβε μέρος για πρώτη φορά σε ομαδικά έκθεση στο Ζάππειο. Το 1909 άρχισε και πάλι τα ταξίδια του στην Ευρώπη, αρχικά στην Ιταλία, μετά στο Μόναχο (1909-1912) και τελικά στο Παρίσι, όπου έμεινε για ένα χρόνο. Το 1915 επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1917 έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ομάδας Τέχνη επιβάλλοντας και τη συμμετοχή του Κ. Παρθένη. Το 1919 ξαναέφυγε για το Παρίσι, όπου και έμεινε μέχρι το 1933. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Παρίσι εξέδωσε και τα πρώτα του λευκώματα, με θέματα τα Αρχαία Τοπία της Ελλάδος, Τα Μοναστήρια του Αγίου Όρους, τη Βυζαντινή και Φράγκιγκη Ελλάδα. Το 1933 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα και συνέχισε να δημοσιεύει λευκώματα και χαλκογραφίες σε περιοδικά της εποχής. Θεωρείται ο θεμελιωτής της οξυγραφίας στην Ελλάδα.
Έργα του παρουσίασε σε αρκετές ατομικές (Παρνασσός 1915, Μπιενάλε Βενετίας 1936), καθώς και σε ομαδικές (Ζάππειο 1909, ομάδα Τέχνη 1918, 1919, Exposition Internationale des Arts Decoratifs, Παρίσι 1925-Χρυσό Μετάλλιο, Πανελλήνιες, Αθήνα 1938-1940).