Ο αρχιτέκτονας και ζωγράφος Γεώργιος Κονταξάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935 και απεβίωσε το 2008.
Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Δ. Πικιώνη, Ν. Χατζηκυριάκο-Γκίκα, Γ. Μόραλη και Γ. Τσαρούχη. Από το 1961 έζησε στη Θεσσαλονίκη, όπου εργάστηκε ως καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων και στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Α.Π.Θ.
Τον απασχόλησε η θεωρία και η εφαρμογή της αρχιτεκτονικής, της αισθητικής και των οπτικών μέσων. Αρχικά, η τέχνη του δείχνει επιρροές από τον εξπρεσιονισμό και αργότερα αποκτά μια κονστρουκτιβιστική δομή, κατά τα πρότυπα της γεωμετρικής αφαίρεσης. Στα πρώτα του έργα δεν διστάζει να παραμορφώνει τη φόρμα, είτε μέσα από μορφικές βραχύνσεις είτε μέσα από χρωματικές συνιζήσεις. Σε έργα του της δεκαετίας του 1980 η ζωγραφική επιφάνεια γεωμετρικοποιείται, το αντικείμενο διασπάται και ο xώρος μεταβάλλεται σε ένα είδος θεατρικού σκηνικού. Ταυτόχρονα, το χρώμα λειτουργεί ως πλαστικοαπτικό στοιχείο, που παίζει σημαντικό ρόλο στη δομής της σύνθεσης. Σε κάθε περίπτωση το έργο του διακρίνεται για τη συνθετική ασφάλεια και ξεχωρίζει για την αυστηρή δομή του, ενώ φαίνεται να διέπεται από μαθηματικούς κανόνες και από αρχές που συνέχουν και συγχρονίζουν τα επιμέρους επίπεδα και μοτίβα.
Σχεδίασε πολλά δημόσια κτίρια στην Ελλάδα και πραγματοποίησε μελέτες δημόσιων, υπαίθριων και εσωτερικών χώρων. Ασχολήθηκε με τη σκηνογραφία και τη φιλοτέχνηση αφισών και δημοσίευσε άρθρα και μελέτες: Χρωματική θεωρία και πρακτική: Αρμονία συνεπίπεδων χρωμάτων, Θεσσαλονίκη 1979, Εικονογραφικές σημειώσεις, Θεσσαλονίκη 1983, Επιγραφές στη Σκόπελο, Θεσσαλονίκη 1989 κ.ά.
Παρουσίασε το έργο του σε ατομικές εκθέσεις στη Θεσσαλονίκη και σε ομαδικές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη κ.ά.
Ήταν μέλος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βορείου Ελλάδος.