Ο εικαστικός Στάθης Λογοθέτης γεννήθηκε στον Πύργο Ανατολικής Ρωμυλίας το 1925 και απεβίωσε στην Αθήνα το 1997. Ήταν αδελφός του πρωτοποριακού μουσικού Ανέστη Λογοθέτη.
Εγκατέλειψε τις σπουδές ιατρικής για να σπουδάσει μουσική στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης (δίπλωμα βιολιού) και στη Musikakademie της Βιέννης. Από το 1954 αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη ζωγραφική. Εργάστηκε με υποτροφίες του Ινστιτούτου Γκαίτε, του Ινστιτούτου Dante Alighieri, της D.A.A.D. κ.ά. στο Μόναχο, το Ουρμπίνο, το Βερολίνο, το Πρίλεπ (Γιουγκοσλαβίας) και το Worpswede (πρώην Ανατολικής Γερμανίας).
Από το κλίμα του γερμανικού εξπρεσιονισμού των πρώιμων έργων, στρέφεται στην αφαίρεση, εντάσσοντας σταδιακά στην επιφάνεια ποικίλα υλικά και αντικείμενα. Αργότερα εγκαταλείπει τον καμβά, επεκτείνεται σε ένα νέο–Dada στιλ, στον χώρο της performance, του happening, της τέχνης του σώματος (Body Art) και της ζωντανής τέχνης, φορώντας ο ίδιος τα έργα του από φτηνά φθαρτά υλικά (βλ. Arte Povera), μαρτυρίες τυχαίου, φθοράς, επιδιώκοντας συχνά τη συμμετοχή του θεατή. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες συνεργασίες με τον αδελφό του Ανέστη Λογοθέτη σε μουσικά εικαστικά δρώμενα (1971, 1975, 1982). Η δημιουργική του πορεία διακόπηκε το 1988, αφού ένα χρόνο νωρίτερα είχε προσβληθεί από ανίατη ασθένεια που οδήγησε σε παράλυση.
Παρουσίασε το έργο του σε ατομικές (Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Βερολίνο), ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Συμμετείχε σε πολλές διεθνείς εκθέσεις και φεστιβάλ (Βερολίνο, Φρανκφούρτη, Στουτγάρδη, 1967-1969), Μόντενα, Βενετία (1978), Europalia, Βρυξέλλες (1982), Χαϊδελβέργη (γκαλερί Satire 1990). Το 1994 το έργο του παρουσιάστηκε σε αναδρομική έκθεση στην Αποθήκη 1 του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης και το 2026 στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.