Ο αρμενικής καταγωγής ζωγράφος και χαράκτης Ασαντούρ Μπαχαριάν γεννήθηκε το 1924 στην Αθήνα, όπου και πέθανε το 1990.
Μαθήτευσε αρχικά κοντά στο ζωγράφο Ο. Περβολαράκη, ο οποίος τον μύησε στη ζωγραφική και τη λιθογραφία. Στη συνέχεια σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Δ. Μπισκίνη και Ο. Αργυρό (1940-1944). Παράλληλα, ως μέλος της Εθνικής Αντίστασης, ζωγράφισε τοίχους στην Αθήνα, ενώ πολλά ανώνυμα σχέδιά του κυκλοφόρησαν παράνομα και δημοσιεύθηκαν σε κατοπινές εκδόσεις για την αντίσταση. Υπήρξε πολιτικός κρατούμενος σε διάφορες φυλακές της Ελλάδας την περίοδο 1945-1960, κατά την οποία ζωγράφισε σκηνές από τη φυλακή, φιλοτέχνησε σκηνικά για παραστάσεις και επιμελήθηκε αυτοσχέδια έντυπα των φυλακισμένων. Μετά την αποφυλάκισή του, δίδαξε γραφικές τέχνες στη Σχολή Βακαλό (1961-1967). Το 1961-1962 οργάνωσε θίασο μαριονετών. Ίδρυσε τα κέντρα Γραμμάτων και Τεχνών «Ώρα» (1969) και «Άποψη» (1993). Εξέδωσε τον ετήσιο τόμο της καλλιτεχνικής επιθεώρησης «Χρονικό» (1970-1988), όπου καταγράφεται η καλλιτεχνική δραστηριότητα, το πρώτο Λεξικό Ελλήνων καλλιτεχνών και άλλα βιβλία.
Καλλιτέχνης με έντονη πολιτική και κοινωνική δράση προτείνει στην πρώτη φάση της δημιουργίας του μια ανθρωποκεντρική ζωγραφική με πρωταγωνιστή τον φυλακισμένο, θέμα που απηχεί προσωπικά βιώματα. Στη συνέχεια, με βασικά μέσα το λάδι και την υδατογραφία περιγράφει με ελλειπτικό τρόπο εικόνες από τη φύση και την ανθρώπινη καθημερινότητα.
Πραγματοποίησε πάνω από 30 ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα (π.χ. «Ζυγός» 1961 και 1963, «Χίλτον» 1968, «Ώρα» 1969 και 1974), Θεσσαλονίκη (Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία «Τέχνη» 1972), Σύρο (Δημοτικό Πνευματικό κέντρο 1975), Βόλο, Ιωάννινα, Χανιά, Ηράκλειο, Κόρινθο, Βέροια, Λευκωσία, Καλιφόρνια (Cezanne Gallery 1976) κ.α. Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Ηράκλειο, Άμστερνταμ, Λονδίνο (Διεθνής Έκθεση Νέων 1959), Παρίσι (“Grand et Jeunes d΄Aujourd΄hui”, Grand Palais 1974, 1975, 1976), Λευκωσία, Δουβλίνο κ.α.
Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Μουσείο Μπενάκη, στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας, στις Δημοτικές Πινακοθήκες Θεσσαλονίκης και Ρόδου, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης κ.α.