Ο ζωγράφος Νικηφόρος Λύτρας γεννήθηκε στον Πύργο της Τήνου το 1832 και απεβίωσε στην Αθήνα το 1904. Σπούδασε στο Σχολείο των Τεχνών από το 1850 έως το 1856 με δασκάλους τούς Φ. και Γ. Μαργαρίτη, Ρ. Τσέκολι, Α. Τριανταφύλλου και Λ. Θείρσιο. Λαμβάνοντας υποτροφία από την ελληνική κυβέρνηση συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Μονάχου, από το 1860 έως το 1865, με σημαντικότερο δάσκαλό του τον K. von Piloty. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1866 και διορίστηκε καθηγητής στην έδρα ζωγραφικής της Καλλιτεχνικής Σχολής του Πολυτεχνείου, όπου δίδαξε έως τον θάνατό του. Ο Λύτρας από τη θέση αυτή έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφαση πολλών μαθητών του να πάνε για σπουδές στο Μόναχο. Συνδέθηκε με βαθιά φιλία με τον Γύζη, με τον οποίο συνταξίδεψαν στη Μικρά Ασία το 1873 και στην Αίγυπτο το 1879. Ήταν ίσως ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου» στην Ελλάδα και ασχολήθηκε με όλα τα είδη της ζωγραφικής, προσωπογραφία, ηθογραφία, τοπιογραφία, νεκρή φύση, μυθολογικά θέματα, κ.ά. Στην περίοδο των σπουδών του στο Μόναχο και κάτω από την επίδραση του δασκάλου του ασχολήθηκε με τα μυθολογικά θέματα. Από το 1870 και μετά ενδιαφέρθηκε για σκηνές από την καθημερινή ζωή δημιουργώντας τα σημαντικότερα και πιο αναγνωρίσιμα έργα του. Συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, όπως στην Exposition Universelle του Παρισιού το 1855, 1867, 1878, 1889, 1900 και στην Παγκόσμια Έκθεση της Βιέννης το 1873.