Η Βούλα Μασούρα γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1936.
Σπούδασε γραφικές τέχνες και ζωγραφική στο Κrefeld της Γερμανίας κοντά στους G. Muche, Ι. Mitscherlich, βασικούς εκπροσώπους του κινήματος Bauhaus και στο Salzburg της Αυστρίας με τον Η. Trökes (1959-1964). Από το 1978 σπούδασε στο Παρίσι την τεχνική της Tapisserie.
Το 1960-1964 εργάστηκε στην Αθήνα ως γραφίστας και illustrator για διαφημιστικές εταιρείες, εφημερίδες και περιοδικά.
Από το 1964 και μετά αφιερώθηκε στη ζωγραφική και σε κατασκευές-assemblages, χρησιμοποιώντας υλικά, όπως νήματα, σπάγκους, ρυτίνες κ.ά. Επιλέγοντας κυρίως φυτικές ίνες και ακρυλικά δημιούργησε έργα που κινούνται στο χώρο (1980-1990). Στη συνέχεια εμπνεύστηκε τη σειρά “Λάβαρα” με βασικό υλικό το πισσόχαρτο (1990-1996). Από το 1997 άρχισε τις ομάδες έργων “Φθορά-Μνήμε” και “Λήθης Αναίρεση”, μέσω των οποίων πραγματεύεται έννοιες όπως ο χρόνος, η μνήμη, η λήθη, η απώλεια και η φθορά.
Δημιουργίες της παρουσιάστηκαν σε ατομικές (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Λαμία, Ναύπλιο, Ρόδος, Λευκωσία, Faenza) και σε ομαδικές εκθέσεις (Αθήνα-Πανελλήνιες 1963, 1965, 1987, Σικάγο, Salzburg, Ακαδημία Τεχνών 1972, Παρίσι 1975-Salon d’Automne). Το 2015 πραγματοποιήθηκε ατομική της έκθεση στο Τελλόγλειο Ίδρυμα.
Της απονεμήθηκε το τιμητικό βραβείο της πόλης του Salzburg (1972), διακρίθηκε εκτός συναγωνισμού στη Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας (1982), ενώ έργο της κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στη Διεθνή Τριενάλε Υφαντικής του Lodz της Πολωνίας (1995).