Ο ζωγράφος Γεώργιος Μαυροΐδης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1912 και απεβίωσε στην Αθήνα το 2003.
Σπούδασε νομικές και πολιτικές επιστήμες και το 1946 διορίστηκε στο διπλω¬ματικό σώμα απ’ όπου παραιτήθηκε το 1959. Την ίδια χρονιά εξελέγη κα¬θηγητής στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και το 1977 εκλέγεται πρώτος πρύτανης της Σχολής.
Αρχίζει να ζωγραφίζει συστηματικά μετά το τέλος του Β΄ παγκοσμίου πολέμου, χρησιμοποιώντας λάδι, τέμπερα και εγκαυστική. Με¬ταξύ του 1950-1952 βρίσκεται ως διπλωμάτης στο Παρίσι, όπου έχει την ευκαιρία να μελετήσει τα σύγχρονα εικαστικά ρεύματα. Η θεματική του περιλαμβάνει τοπία, γυμνά και προσωπογραφίες. Χρησιμοποιεί το έντονο και παχύ χρώμα με έκδηλη τη δυναμική, εξπρεσιονιστική γραφή.
Παρουσίασε έργα του στην Α΄ Πανελλήνια Έκθεση του Ζαππείου το 1948, στη γκαλερί «Ιόλας» στη Ν. Υόρκη το 1956, στη γκαλερί Ζυγός την ίδια χρονιά, στη γκαλερί «Ζουμπουλάκη» το 1960, 1961 και 1975. Συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις στο εξωτερικό (Μπιενάλε του Σάο Πάολο, 1955 και 1975, Μπιενάλε Αλεξάνδρειας 1962, Μπιενάλε Βενετίας 1966). Το 1986 η Εθνική Πινακοθήκη του αφιέρωσε αναδρομική έκθεση.