Ο αυτοδίδακτος ζωγράφος και γλύπτης Στέλιος Μαυρομάτης γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα Κοζάνης το 1930 και απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη το 2020.
Άρχισε να ζωγραφίζει από το γυμνάσιο. Εργάστηκε στη Θεσσαλονίκη ως ιδιωτικός υπάλληλος.
Η θεματολογία του ποικίλλει (τοπίο, γυμνό, νεκρή φύση), εστιάζοντας, λόγω διαμονής του στην περιοχή του σιδηροδρομικού σταθμού Θεσσαλονίκης, κυρίως σε τρένα και σιδηροδρομικούς σταθμούς, με ιμπρεσιονιστικές τάσεις, διατυπώσεις της ποπ αρτ, εξπρεσιονιστικά στοιχεία και καλλιγραφικούς τύπους. Κατά την πρώτη περίοδο (1956–1966) απεικονίζει καρνάγια, νεκρές φύσεις, εσταυρωμένους, μπουζουκτζήδες, πορτρέτα, γυμνά και από το 1962 και τρένα, με έντονα αφαιρετικές τάσεις. Αργότερα (1966–1981) επικεντρώνεται στα τρένα, με υποχώρηση της αφαίρεσης, ρεαλιστικές διατυπώσεις που εντείνονται με την προσθήκη επίθετων κατασκευαστικών στοιχείων, αναδύοντας μια αίσθηση μοναξιάς και αναχώρησης. Στην επόμενη φάση στρέφεται στον εξπρεσιονισμό, ανοίγει τη χρωματική του γκάμα και προσθέτει σύμβολα. Ζωγράφισε επίσης τοπία μετά από ταξίδια του στο Άμστερνταμ (1978), τη Σαντορίνη (1979), τη Βενετία (1980 και 1986) και τη Σκύρο (1981).
Πραγματοποίησε από το 1956 ατομικές εκθέσεις σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Ρόδο, Κιλκίς, Nonnweiler, Κολωνία, συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Βόλο, Ηράκλειο, Λευκωσία, Βουκουρέστι, Στουτγάρδη, Μόντε Κάρλο, Βαγδάτη, Ν. Υόρκη κ.α. Συμμετείχε επίσης σε εκθέσεις της Μικρής Πινακοθήκης «Διαγώνιος» του Ντίνου Χριστιανόπουλου (ατομική 1976 και 43 ομαδικές 1974–1978, 1984–1985) και υπήρξε καλλιτεχνικός της σύμβουλος (1974–1978).