Ο ζωγράφος Γιάννης Μιχαηλίδης γεννήθηκε στη Σκιάθο το 1940 και απεβίωσε το 2021. Έζησε και εργάστηκε στην Αθήνα και το Πήλιο.
Ασχολήθηκε με τις γραφικές τέχνες και δίδαξε σε ιδιωτική σχολή στην Αθήνα και στο εργαστήριο γραφιστικής τέχνης του Δήμου Βόλου.
Αυτοδίδακτος στη ζωγραφική, ενδιαφέρθηκε από νωρίς για τη λαϊκή και βυζαντινή τέχνη. Ξεκινώντας από την αποτύπωση του ελληνικού τοπίου γρήγορα στράφηκε στην αφαίρεση χρησιμοποιώντας το κολάζ. Εκτός από τη ζωγραφική ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες, τη γελοιογραφία και τη φωτογραφία.
Το έργο του παρουσιάστηκε σε ατομικές εκθέσεις (Νέες Μορφές, Αθήνα 1968, 1973, 1976, 1995, Κοχλίας, Θεσσαλονίκη 1974, 1977 κ.ά.) όπως και σε ομαδικές (Πανελλήνιες, Αθήνα 1963, 1965, 1975, Αφιέρωμα στον Περικλή Πανταζή, Πινακοθήκη Αβέρωφ, Αθήνα Πολιτιστική Πρωτεύουσα 1985, Μέτσοβο 1996 κ.ά.).
Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε εκθέσεις του εξωτερικού (Σόφια, Βουκουρέστι, Πολωνία, Ντάλας, Ν. Υόρκη). Το 1970 τιμήθηκε με το Α΄βραβείο ζωγραφικής στην έκθεση νέων καλλιτεχνών του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος – Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.