Η αυτοδίδακτη και ναΐφ ζωγράφος Έφη (Ευφροσύνη) Μιχελή γεννήθηκε το 1906 στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε το 1984. Υπήρξε σύζυγος του αρχιτέκτονα, θεωρητικού της αρχιτεκτονικής και φιλοσόφου της τέχνης Παναγιώτη Μιχελή.
Εμφανίστηκε στον καλλιτεχνικό χώρο το 1952. Παρουσίασε το έργο της σε ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα, τη Βοστώνη και τη Στοκχόλμη. Έλαβε μέρος σε όλες τις Πανελλήνιες Εκθέσεις από το 1952 έως και το 1973, καθώς και σε περισσότερες από 50 ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό (π.χ. Κάιρο, Salon des Indépendants, Παρίσι 1959, 1960, 1962, Salon de l’Art Libre, Παρίσι 1961, 1965, Ρώμη, Νέα Υόρκη).
Υπήρξε μέλος πολλών καλλιτεχνικών σωματείων και πρωτεργάτις της σύστασης της Διεθνούς Γυναικείας Μορφωτικής Ομοσπονδίας (Fédération Internationale Culturelle Féminine), της οποίας εξελέγη το 1980 Πρόεδρος. Εργάστηκε με ιδιαίτερο ζήλο για τη συγκρότηση του Τμήματος Ελλάδος της Ομοσπονδίας, του οποίου διετέλεσε Πρόεδρoς (1974-1984). Υπήρξε επίσης δραστήριο μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Αισθητικής και της εκδοτικής επιτροπής του περιοδικού «Χρονικά Αισθητικής».
To 1979 ίδρυσε το Ίδρυμα Παναγιώτη και Έφης Μιχελή, του οποίου υπήρξε η πρώτη Πρόεδρος και κληροδότησε σ’ αυτό όλη την περιουσία της, με σκοπό τη μελέτη, προαγωγή και διάδοση της αισθητικής και της φιλοσοφίας της τέχνης. Το Ίδρυμα διοργάνωσε αναδρομικές εκθέσεις των έργων της Μιχελή: Αθήνα (2002), Ρέθυμνο (2005), Βερολίνο (2006) και Φιλιππούπολη (2010).