Ο γλύπτης και ζωγράφος Πέτρος Παπαλοΐζος γεννήθηκε στο Κάιρο το 1927. Από το 1945 έζησε και εργάστηκε στο Παρίσι, όπου και απεβίωσε το 1978.
Σπούδασε αρχικά ζωγραφική στο Παρίσι με σημαντικότερους δασκάλους τους A. Lhote και F. Léger (1947-1948) και έπειτα γλυπτική με τον Ε. Hajdu (1948 -1955).
Τα γλυπτά του σταδιακά περνούν από την παραστατική αντίληψη στο χώρο της αφαίρεσης. Χρησιμοποιώντας το μέταλλο και εξαρτήματα μηχανών παράγει έργα σε κονστρουκτιβιστικό ύφος, άλλοτε με γωνιώδεις και άλλοτε με καμπυλόγραμμες φόρμες.
Παρουσίασε δουλειά του στη Γαλλία, σε ατομικές εκθέσεις και ομαδικές (π.χ. σε διάφορα παρισινά Salon, όπως Salon de la Jeune Sculpture 1963, 1966, 1967, 1968, 1969, 1972), ενώ το 1987 οργανώθηκε αναδρομική του στο Παρίσι με τον τίτλο “Sculptures”.
Αρκετά από τα έργα του βρίσκονται σε υπαίθριους αστικούς χώρους στη Γαλλία.