Ο ζωγράφος Γεώργιος Παραλής γεννήθηκε στον Πολύγυρο Χαλκιδικής το 1908 και απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη το 1975.
Φοίτησε στην Ιερατική Σχολή της Μονής Αγίας Αναστασίας, όπου ο
ζωγράφος Α. Πολυκανδριώτης τον παρακίνησε να σπουδάσει στην Σχολή Καλών Τεχνών, όπως και έγινε, όπου από το 1928 έως το 1933 είχε καθηγητή τον Ουμβέρτο Αργυρό. Επισκέφτηκε το Άγιον Όρος το 1932 για να μελετήσει τη βυζαντινή τέχνη, ολοκλήρωσε την καλλιτεχνική του επιμόρφωση μέσα από ταξίδια σε χώρες της Ευρώπης.
Το 1937 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Θεσσαλονίκη και διορίστηκε καθηγητής στο Αμερικανικό Κολλέγιο «Ανατόλια» όπου δίδαξε σχέδιο μέχρι το 1970, διοργανώνοντας εκθέσεις ζωγραφικής και σχεδίου των μαθητών του.
Συνεργάστηκε με τον Δ. Κεντακά στην αγιογράφηση εκκλησίας στις Σέρρες (1954–1958).
Στα έργα του απεικόνισε αρχοντικά και εκκλησίες της Μακεδονίας, κυρίως της Χαλκιδικής, αλλά και νησιών του Αιγαίου, προσόψεις λαϊκών μαγαζιών και βιτρίνες, έρημα θαλασσινά τοπία με κεντρικό θέμα ξεβρασμένα ξύλα, πέτρες ή κόκκαλα. Τα στοιχεία των συνθέσεων στους πίνακές του αποτυπώνονται με φωτογραφική σχεδόν πιστότητα, με επιδράσεις από τη βυζαντινή ζωγραφική, ενώ η ανθρώπινη μορφή απουσιάζει. Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα έργα με προσόψεις μαγαζιών που ζωγράφισε μετά το 1960.
Παρουσίασε το έργο του σε ατομικές εκθέσεις (Σχολή Βαλαγιάννη, Θεσσαλονίκη 1948, Κοχλίας, Θεσσαλονίκη 1973, Καστοριά κ.ά.), όπως και σε ομαδικές (Πανελλήνιες, Αθήνα 1948-έπαινος, 1952, 1957, 1963, 1967, 1973, 1975, Μπιενάλε Αλεξάνδρειας 1957, 1971, Βουκουρέστι, Salon de l’Art Libre 1968, 1969 κ.ά.). Αναδρομική του έκθεση έγινε στην Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου το 1980.