Ο ζωγράφος Θεόδωρος Ράλλης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1852 και απεβίωσε στη Λωζάνη το 1909.
Γόνος ιστορικής οικογένειας της Χίου, ο Θεόδωρος Ράλλης εργάστηκε αρχικά στον εμπορικό οίκο Ράλλη-Μαυρογιάννη στο Λονδίνο, ωστόσο γρήγορα τον εγκατέλειψε στρεφόμενος στη ζωγραφική. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου και σπούδασε κοντά στον οριενταλιστή J.L. Gérôme (1873-1880).
Από το 1875 εξέθετε στα Salons, στις Διεθνείς εκθέσεις του Παρισιού, στο εξωτερικό και στην Ελλάδα αποσπώντας σημαντικά βραβεία. Ήταν μέλος της Εταιρίας Γάλλων ζωγράφων, η οποία τον τίμησε με εύφημο μνεία (1885) και με αργυρό μετάλλιο (1889). Στην Ελλάδα τιμήθηκε με αργυρό μετάλλιο στα Ολύμπια (1888) και τη Διεθνή Έκθεση των Αθηνών (1903).
Παρά το ότι από το 1885 πήρε τη γαλλική υπηκοότητα, επισκεπτόταν συχνά την Ελλάδα αντλώντας έμπνευση για τους πίνακές του. Την περίοδο 1880-1904 διατηρούσε εργαστήριο στο Κάιρο, όπου διέμενε κατά τους χειμερινούς μήνες. Μαζί με τον P. Philippoteaux και άλλους καλλιτέχνες πρωτοστάτησε στην οργάνωση του Salon du Caire. Με τη διαθήκη του κληροδότησε στην Εθνική Πινακοθήκη των Αθηνών όλους τους πίνακες με ελληνικά θέματα που υπήρχαν στο εργαστήριό του. Τα έργα του, κυρίως ελληνικές ηθογραφικές σκηνές και ανατολίτικα θέματα, εντάσσονται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού οριενταλισμού και του Ακαδημαϊκού ρεαλισμού.