Ο ζωγράφος, χαράκτης, αγιογράφος Πολύκλειτος Ρέγκος γεννήθηκε στην Τραγέα (σημερινό Χαλκί) Νάξου το 1903 και απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη το 1984.
Καταγόμενος από εγγράμματη, εύπορη και θρησκευόμενη οικογένεια, έζησε από το 1913 στη Θεσσαλονίκη, με πρώτο δάσκαλο ζωγραφικής τον πατέρα του και αργότερα τους Λεωνίδα Κωβαίο και Στάθη Αγαπητό στο Β΄ Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης. Σπούδασε ζωγραφική στο Σχολείο των Καλών Τεχνών, με καθηγητές τους Γ. Ιακωβίδη, Σ. Βικάτο, Δ. Γερανιώτη, Γ. Ροϊλό, Νικόλαο Λύτρα, και στις Ακαδημίες Grande Chaumière και Colarossi του Παρισίου, καθώς και χαρακτική στο εργαστήριο του Δ. Γαλάνη. Μελέτησε μεγάλους ζωγράφους σε Μουσεία της Γαλλίας, Αγγλίας, Ισπανίας, Ιταλίας, Αυστρίας και των ΗΠΑ.
Δίδαξε ζωγραφική στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ανατόλια Θεσσαλονίκης (1935–1937) και στο Πειραματικό Σχολείο Θεσσαλονίκης (1937–1949), διοργανώνοντας εκθέσεις ζωγραφικής μαθητών και αποφοίτων, και αργότερα στη Γεωπονοδασολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1950–1969).
Αγιογράφησε φορητές εικόνες και ιερούς ναούς σε Θεσσαλονίκη, Σιάτιστα, Παρίσι, Ουάσιγκτον, εικονογράφησε λογοτεχνικά περιοδικά. Το 1934 εξέδωσε στο Παρίσι το λεύκωμα Mont Athos. Gravures sur bois, με ξυλογραφίες του από το Άγιον Όρος, το οποίο επανειλημμένα επισκέφθηκε, με πρόλογο του C. Diehl.
Η επιδιωκόμενη εκδοχή της ελληνικότητας υποστασιοποιείται στο έργο του μέσα από εκδοχές της βυζαντινής τέχνης –κυρίως της παλαιολόγειας περιόδου– και του φωβισμού. Ζωγράφισε κυρίως τοπία και προσωπογραφίες, νεκρές φύσεις, ηθογραφικές σκηνές, μυθολογικά και θρησκευτικά θέματα, με επιρροές από τα έργα των Κ. Μαλέα, Σ. Παπαλουκά, της πρώιμης Αναγέννησης, της βυζαντινής τέχνης και των καλλιτεχνικών ρευμάτων της σύγχρονης τέχνης.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ομάδας “Τέχνη” και της Μακεδονικής Καλλιτεχνικής Εταιρείας “Τέχνη”.
Ξεκινώντας την εκθεσιακή του δραστηριότητα το 1926, συμμετείχε σε ατομικές εκθέσεις σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Αλεξανδρούπολη, Πάτρα, Παρίσι, Βελιγράδι, Λονδίνο, ΗΠΑ (Ν. Υόρκη, Βοστώνη, New Jersey), και σε ομαδικές στην Ελλάδα (Αθήνα-Πανελλήνιες 1938-1975, Θεσσαλονίκη, Λάρισα κ.α.) και το εξωτερικό (Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας, η Α΄ Διεθνής Μπιενάλε Χαρακτικής στην Κρακοβία-1966, Σαλόνι Χαρακτικής στην Αγκόνα-1966, 1968, Salon d’Art Libre στο Παρίσι-1957, 1858, 1959, 1963, 1964, 1965, Λονδίνο, Στοκχόλμη, Όσλο, Κρακοβία κ.α.), αποσπώντας διακρίσεις.
Για τη συμβολή του στη ζωγραφική τιμήθηκε με τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα το 1971.