Ο ζωγράφος Γρύσπος (Γρίσπος) Νικήτας γεννήθηκε στην Αμοργό το 1873 και απεβίωσε στην Αθήνα το 1974.
Σπούδασε ζωγραφική στο Σχολείο των Τεχνών, με δασκάλους τους Σπυρίδωνα Προσαλέντη, Νικηφόρο Λύτρα και Κωνσταντίνο Βολανάκη, ενώ παράλληλα παρακολούθησε και μαθήματα γλυπτικής.
Εργάστηκε ως καθηγητής των τεχνικών (1920-1940) στο Πρακτικό Λύκειο Βόλου και δίδαξε στη Σχολή Ζωγραφικής Βόλου.
Η ζωγραφική του κινείται σε ακαδημαϊκά πλαίσια με χρήση ιμπρεσιονιστικών στοιχείων. Θέματα που προτιμά είναι ηθογραφικές σκηνές, πορτρέτα, τοπία και νεκρές φύσεις.
Έργα του υπάρχουν σε εκκλησίες της Αμοργού, αγιογραφίες με ιμπρεσιονιστικά στοιχεία, αλλά κυρίως Ναζαρηνό στιλ, το οποίο γνώρισε όταν επισκέφθηκε τη Γερμανική Σχολή Τεχνών.
Βραβεύτηκε με το Θωμαΐδειο και Χρυσοβέργειο βραβείο.
Πραγματοποίησε ατομικές εκθέσεις στο Βόλο και συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις στο Βόλο, στις Πανελλήνιες του 1939, 1948, 1952, 1960, 1963, 1967, 1971, 1973 κ.α. Αναδρομικές εκθέσεις του έργου του έγιναν στον «Παρνασσό», 1973 και στην Πινακοθήκη Ζέριγγα, 1978.
Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, Σούτσου, τη Δημοτική Πινακοθήκη Βόλου, την Πινακοθήκη του «Παρνασσού», τη Συλλογή Κουτλίδη, τη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας-Μουσείο Γ. Ι. Κατσίγρα, το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.