Η εικαστικός, ζωγράφος και textile artist Καίτη Σταυρούδη γεννήθηκε το 1933 στο Πορτ-Σάιντ της Αιγύπτου από Κρητικούς γονείς. Έζησε τα νεανικά της χρόνια στην Αθήνα και από το 1962 έως το τέλος της ζωής της, το 2015, στη Θεσσαλονίκη.
Πρωτάρχισε επαγγελματικά να ζωγραφίζει στα 1967 παραδοσιακά σχέδια πάνω σε υφαντά υφάσματα. Μελέτησε την παραδοσιακή υφαντική, αρθρογραφώντας και δίνοντας διαλέξεις σχετικά. Παράλληλα, από το 1968 ασχολήθηκε διεξοδικά με την παραδοσιακή φορεσιά, τη μετάπλασή της στο κόψιμο
και τη ζωγραφική διακόσμησή της, με σχέδια από το παλιό «γραφτό» κέντημα. Το 1974 ασχολήθηκε με την ταπισερί, με την τεχνική της βελόνας σε καμβά (σκουλάτο) πάνω σε δικά της σχέδια, διαδικασία που συνέβαλε στην ωρίμανση του έργου της. Το 1978 απέκτησε τον πρώτο της αργαλειό, δημιουργώντας μικρών διαστάσεων ταπισερί, αναζητώντας νέες τεχνικές, νέα υλικά, προσμίξεις μαλλιών και χρωμάτων, δουλεύοντας η ίδια ως υφάντρα καθ’ οδόν με πολλές διορθώσεις και αλλαγές, βασιζόμενη σε ένα σκίτσο της που βρισκόταν πίσω από τα στημόνια. Από τις αρχές του 1980 εργαζόταν στον όρθιο αργαλειό -τον αποκαλούμενο της Πηνελόπης- δημιουργώντας έργα πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων σε ύψος και πλάτος. Από το 1989 έως το 2011 στράφηκε ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, και αφοσιώθηκε σε ακρυλικά και υδατογραφίες στο κλίμα της αφηρημένης τοπιογραφίας.
Πραγματοποίησε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και συμμετείχε σε πολλές ομαδικές. Το 2005 το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο οργάνωσε αναδρομική της έκθεση, ενώ το 2019 το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ οργάνωσε την έκθεση «Καίτη Σταυρούδη: Tapisseries» με έργα της από τη συλλογή του Τελλογλείου.